6 Temmuz 2018 Cuma

Sorularla Kurban Rehberi (Bilmediğiniz ayrıntı kalmasın.)


Yayınlanma Fıkhi Meseleler
Kurban ile alakalı her türlü ayrıntı güzelce düşünülerek soru cevap şeklinde hazırlanmış güzel bir çalışma.

  • Sual: Kurbanlık hayvanın, satışı anında fiyatı belirlenmeyip kesilip eti tartılarak et miktarına göre bedelinin ödenmesi kararlaştırılırsa caiz olur mu?
                    Cevap: Eğer muayyen, belirli bir hayvan üzerine pazarlık yapılıp satın alan kişi hayvanı kabz ederse (alıp götürürse) satılan hayvanın satış anında fiyatı bilinmediğinden "bey-i fasit olur. (Dürer. 2-169)
    Bey-i fasit, satı¬cının izniyle müşteri kabz ettiğinde (teslim aldığında) müşterinin mülkü olur. Lakin temiz olmayan, haram bir mülkiyet olur. Yemesi helal olmaz. Hem satana hem de alana bu akdi bozmak vacip olur. (Dürru'I-Muhtar - Reddi'l-Muhtar. 5-89/90)
    Bey-i fasit mülkiyet ifade ettiği için bu kurban caiz olur. (Fetava-i Hindiye, 5-302)
    Ancak böyle bir kurban, sevap elde etmeye uğraşırken günah işlemeye sebep olup fesadı izale etmeden yenmesi bile helal olmadığına göre, buna ne derece caiz denebilir? O halde bu şekilde kurban alıp kesmemelidir.
    Eğer pazarlıkta hayvan muayyen (belirtilmiş) olmazsa veya muay¬yen olsa bile müşteri hayvanı kabz etmezse o zaman satılan, mevcut olmayan et olduğundan bey-i batıl olup hiçbir şekilde caiz olmaz. Çünkü canlı hayvanın etini, derisini satmak batıldır. (Dürru'I-Muhtar, 5-63 - Dürerü'l-Hükkam tl Şerhi Mecelleti'l-Ahkam 1-326/327)
    Eğer, "Pazarlık muayyen hayvan üzerine yapılırsa müşteri kabz et¬mese de bey-i fasit olur, batıl olmaz. Çünkü et değil, hayvan satılmıştır" denirse, deriz ki; bey-i fasit olduğunu kabul etsek dahi bey-i fasitte müşteri malı kabz edip teslim almazsa mülkiyet ifade etmez. Binae¬naleyh batıldan farkı kalmayıp asla caiz olmaz. Kesildikten sonra müşterinin malı olmuş olur.
    Bey-i fasit ile bey-i batılın farklı olması Hanefi mezhebine göredir. Diğer üç mezhebe göre bey-i fasit de batıl hükmündedir. İkisi de aynı şeydir. (Kitabü'I-Fıkh ale'I-Mezahibi'l-Erbaa, 2/224)

    1 - Soru: Kurban kesmenin hükmünü açıklar mısınız?
    Cevap: Memleketinde mukim, hür, nisap derecesinde bir mala sahip bulunan bir Müslüman’ın kurban kesmesi vacibtir.
    2 - İbni Nüceym Fetvalarından: "Zeydin, kurbanının derisini satıp bedeli ile kendisi veya hizmetçisi için faydalanması caiz olmaz" (H.Ec. 2161)
    Açıklama: Bu yasaklama, deri parasından faydalanma hususundadır. Fakat onun ile çanak vesaire gibi demirbaş bir şey almasına müsaade verilmiştir.
    3 - İbni Nüceym Fetvalarından: "Zeyd, kurbanının derisini evinde kullanarak faydalansa caiz olur" (H.Ec. 2161)
    Açıklama: Deriyi tabaklayıp yaygı veya seccade olarak kullanmakta hiçbir kerahet yoktur. Engelleyici hükümler, derinin satılıp parasını harcamak istikametindedir.
  • 4 - Soru: Koyun ve keçisi bulunan zengin bir kimse başkasından hayvan alıp besleyip (kurban olarak) kesebilir mi?
    Cevap: Dilediği şekilde hareket edebilir. İster kendi sürüsünden tutup keser, isterse baskasindan satın alıp kurban eder.
  • 5 - Soru: Nisaba malik olmayan bir fakir kurban kesse ne olur?
    Cevap: Bazı kimseler, "fakirin keseceği kurban adak olur, etinden yiyemez" demişlerse de yenilebileceğini söyleyenler de vardır. Şayet fakir, adak yapmadan bir koyun almış ve kurban etmişse kendi ve aile efradı o kurbanın etini yiyebilirler. (Büyük İslam İlmihali, 7. kitap madde: 277)
  • 6 - Soru: Benim üç daireli bir evim var. Bu dairelerden ayda 2.5 cumhuriyet altını geliyor. Şu anda bu dairelerin yapımı için 80 cumhuriyet altını borca girmiş durumdayım. Bu durumda bana kurban kesmek vacib midir?
    Cevap: Sahibi bulunduğunuz üç daireden biri, asli ihtiyaç olarak sizin oturacağınız binadır. Geri kalan iki kat ise akar olup, bunların değerini borcunuzdan düştüğünüz zaman, kurban kesme nisabına malik olacağınız ortaya çıkmaktadır. Netice itibariyle, kurban kesmeniz vacibtir.
  • 7 - Soru: Bizim buralardaki ihtiyarlar, "Biz eskiden kurbanları bir sene kendimize keser, bir sene kadına keserdik. Fakat simdi kurbanı erkeğin kesmesi lazımdır" diyorlar. Bu hususta bilgi verir misiniz?
    Cevap: Kadın ve erkeğin her ikisi de zengin ise ikisinin de kurban kesmesi gerekir. Para kadının olur da kocası keserse, kadın borçlu kalır. Bunun aksi de böyledir. Yani para erkeğin olur da kurbanı kadın kesecek olursa erkek borçlu kalır.
  • 8 - Soru: Bizim bu havalide bir durum var: Kurban kesecek şahıs, 15 gün varken tıraş olmaz, tırnak kesmez ve hamam yapmaz. Bu durum dinen doğru mudur?
    Cevap: Kurban kesecek kimsenin, hacılara benzemek maksadı ile, Zilhicce ayı girdiğinden itibaren bayrama kadar tıraş olmayı ve tırnak kesmeyi bayram gününe kadar bırakması müstehabtir. Ancak, böyle yapacak bir kimse, Zilhicce ayı girmezden bir iki gün önce bu gibi temizlikleri yapmalıdır. Esasen uzamış tırnaklarını kesmek sünnettir. Sünnetin yapılması müstehabtan daha önde gelir. Yıkanmakta hiçbir mahzur yoktur.
  • 9 - Soru: Bir adamın traktörü var. Ayni zamanda borçlu bulunmaktadır. Bu kimse kurban kesecek mi?
    Cevap: Bir tek traktör, sahibinin çift aletidir. Bu sebeple kurban nisabında traktörün değeri hesaplanmaz. Başka borcu da bulunduğuna göre kurban kesmek vacib değildir. Onun elindeki traktör diğer sanatkarların aleti gibidir. Değeri ne olursa olsun kurban nisabına dahil edilmez.
  • 10 - Soru: Babası zengin bulunan bir evlat, kendi mali olmadığı halde kurban kesebilir mi? Babasından izinsiz veya izinli olarak mi kesmesi gerekir, bu hususta ölçü nedir.
    Cevap: O kimse, kurban kesmek mecburiyetinde değildir. Fakat, kendi parası ile kurban alıp kesebilir. Bunun için babasından izin alması da gerekmez.
  • 11 - Soru: Ölmüş babası için kurban kesiyorlar. Önce kendisine kesmek şart mıdır? Yoksa kendisine hiç kesmeden ilk olarak ölmüş babasına (veya annesine) kesebilir mi?
    Cevap: Zengin olan bir kimse, kendisine kurban kesmekle beraber, babasına da kesecek olsa caizdir. Fakat, kendisi için keseceği kurbanı, babası adına kesmesiyle kendisi borçlu kalır.
  • 12 - Soru: Bir şahıs, kendi evinde beslediği ve iki yaşını doldurmuş bir sığırı kurban etmek istiyor. Fakat yalnız sahsına çok olacağı için dışardan yanına altı kişi daha temin edip, hepsinin niyeti kurban olarak kesmek şartı ile ortak olsalar ve hayvan sahibi diğerlerinden hisselerine düşen parayı alıp bu hayvani kurban olarak kesseler bu kurban caiz olur mu? 
    Cevap: Evet, caiz olur. Ancak bu, kerahetle caiz olan bir müsaade olmaktadır. Çünkü önce kurban olarak kesmeye karar vermiş, sonra hayvanin tutarı fazla gelince cimrilik hissine kapılmış ve kendine ortak aramaya kalkmıştır. Allah (cc) yolunda cimriliğe kapıldığı için kerahetle caiz olmaktadır.
  • 13 - Soru: Hz İsmail'e bedel olmak üzere taraf-i ilahiden gönderilen koç nereden gelmiştir ve kime ait idi?
    Cevap: Maide suresinin 27. Ayet-i Kerimesinde geçen ve Hz. Adem'in iki oğlundan biri olan Habil'in Allah (cc) için takdim ettiği koçtur. Kabil, ziraatçı idi. Habil ise koyunculuk yapıyordu. Kabil, bir tutam başak ile; Habil de bir koyun takdim etmek suretiyle Allah'in (cc) rızasına yaklaşmak istemişlerdi. Kabil iman etmiş olmadığı için onun Allah (cc) için ayırdığı bir tutam başağı değil, Habil'in koçu kabul olundu ve Hz. İsmail'in bıçaktan kurtarılacağı zamana kadar cennette otlamıştı. İste bu koç, iki defa Allah (cc) yolunda takdim olunmuştur. (Tefsir-i Kurtubi, c. 6, s. 1347)
  • 14 - Soru: Hz. İbrahim ve Hz. İsmail A.S.dan önceki insanlar kurban kesiyorlar mıydı?
    Cevap: Evet, yeryüzünde insanoğlu varolduğu günden beri semavi dinlerin emirlerine uyarak kurban kesildiğinin izlerine rastlanmaktadır. Sure-i Maide'nin 27. ayetinin tefsirinde Hz. Adem'in oglu Habil'in bir koçu kurban ettiği (Kurtubi tefsirinin c. 6, s. 134)'de ifade edilmektedir.
  • 15 - Soru: Bir kimsenin, babasından ayrı, evi ve kazancı var. Fakat aralarında karşılıklı yardımlaşma eksik değil. Söz temsili, babası köyde
    olgununun, bulgur ve tarhana gibi senelik iaşesini temin ediyor; oğlu da gerekli para yardımında bulunuyor. Çocuk, babasının mali bulunan bir koyunu, para karşılığı satın alıp kurban olarak kesebilir mi?

    Cevap: Bir çocuk, babası ile ticari muamelede bulunabilir. "Aldım sattım" diye yaptıkları akid geçerlidir. Bu sebeple, babasının sattığı bir koyunu, bedeli karşılığında satın alıp, kurban etmesinde hiçbir mahzur yoktur. Aralarında cereyan eden yardımlaşma ise karşılıklı hediyeleşmedir.
  • 16 - Soru: Kendine kurban düşen bir babanın, yanında beraber oturdukları bir de oğlu var. Bu oğlan, babasından ayrı kurban kesecek mi?
    Cevap: Eğer oğlanın kendisine mahsus nisab miktarı kadar parası varsa kurban kesmesi icap eder. Ayrı ev sahibi olmak şart değildir. Hanefi mezhebine göre, bir evin içinde kaç tane zengin varsa, hepsine ayrı ayrı kurban kesmek icap eder. Şayet bu baba-oğul, Şafii mezhebinde ise babanın kestiği kurban hane halkı için yeterlidir. Zira, Şafii mezhebine göre kurban, sünnet-i kifayedir.
  • 17 - Soru: Bir kimse malini ve mülkünü satıp bir araba veya benzeri bir vasıta satın almış. Bundan başka kaynağı da yok. Bu kimseye kurban kesmek vacib midir?
    Cevap: O vasıtadan başka elinde nisab miktarı kadar para yoksa kurban düşmez. Şayet bahsi geçen miktarda parası varsa kurban kesmesi gerekir.

  • 18 - Soru: Bu kurbanın bayram günü kesildiğine dair Resulullah (sav) veya ashaptan bir delil gösterir misiniz?
    Cevap: Hanes (ra), Hz. Ali'yi (ra) iki adet koç keserken görmüş, "Bu nedir?" diye sorduğu zaman, Rasulüllah'ın (sav) kendisi için kurban kesivermesini vasiyet ettiğini haber vermiş ve bu vasiyeti için birini onun adına kestiğini söylemiş. (Sünen-i Ebu Davud, c. 3, s. 94).
    Bu hadis, hem Resulullah Efendimiz'in (sav) vasiyette bulunması suretiyle hem de sahabenin fiiliyle ölü için kurban kesmenin meşruiyetini ortaya koymaktadır. (Daha geniş bilgi için Kırk Mevzuda Kırk Hadis kitabimizin 159. sayfasına bakiniz)
  • 19 - Soru: Bir kadının 80.18 gram altını olsa, ona zekat farz olduğu gibi kurban kesmek de vacib olur mu?
    Cevap: Bu miktar altını bulunan bir kadına, zekat farz ve kurban kesmek de vacib olur.
  • 20 - Soru: Sığır veya deveyi ortaklaşa kesecek olanların hepsinin aynı niyette kesmeleri şart midir? Sualimi biraz açmak istiyorum. Biri zenginliğin gerektirdiği uhdiyye kurbanı, diğeri haccı kiran için kesilecek kurbanı, bir başkası akika kurbanı gibi niyetlerle ortaklasa deve veya sığır kesebilirler mi? 
    Cevap: Cenabı Hakka yakınlık niyetiyle kesilecek kurbanların hepsinde ortaklık caiz görülmüştür. İbadetlerin müttehit olması, hepsinin ayni kurban çeşidine ait olması muvafık ise de şart değildir.
  • 21 - Soru: Kurban nisabına ilk defa sahip olan bir kimsenin, kurban kesmesinin vacip olması için bir yıl beklemesi gerekir mi?
    Cevap: Hayır, böyle bir şart yoktur. Hatta bayram günlerinde bile bu miktar paraya sahip olacak bir kimse, derhal kurban kesme mükellefiyeti altına girer. Kurban nisabında nema şartı aranmadığı gibi, havelan-i havil (yıllanmış olma) şartı aranmaz ve havayic-i asliyyeden fazla olarak bulunan giyecek ve meskenler bile kurban nisabına katılarak hesaplanır.
    22 - Soru: Fakir bir kimsenin aldığı kurbanda, kurban olmaya engel teşkil eden ayıplardan biri, alındıktan sonra hasıl olsa, onu kurban olarak kesmesi caiz olur mu?
    Cevap: Bir iş daraldığı zaman kolaylaşır, kolaylaştıkça daralır. Fakirin mali durumundaki darlık, mükellefiyetinde genişlik meydana getirir. Bu itibarla onun aldığı kurbanda meydana gelen bir ayıp, onu kurban etmesine engel olmaz. Hatta fakir bu ayıplardan biri kendisinde bulunan bir hayvani alıp kurban etse de caizdir. (Büyük İslam İlmihali, Kurban bahsi, madde: 13)
    23 - Soru: Bir kimsenin kendi malından alacağı kurbanlıklardan birini veya deve, sığır gibi hayvanlardan bir hissesini küçük çocuğu için kurban olarak kesmesi caiz midir?
    Cevap: Evet, caizdir.
    24 - Soru: Bir fakir bir kurban satın alsa, aldığı kurbanlık kaybolsa, onun yerine başka bir hayvan alıp kestikten sonra ilk aldığı bulunsa ne yapması gerekir?
    Cevap: Bulunan bu kurbanlığı da kesmesi gerekir. Çünkü, kendisine kurban vacip değil iken aldığı bu kurbanlık kurban olarak belirlenmiş ve kurban olmasını iltizam etmiş olmaktadır. Ayni durum zenginin başına gelse, bulunan kurbanlığı kesmesi gerekmez. Zira onun yerine başkasını almış, kesmiş ve kurban vecibesini yerine getirmiş olmaktadır.
    25 - Netice Fetvalarından: "Zeyd, kendi malından bir koyun satın alıp ölmüş bulunan bir kimse için Kurban Bayramı gününde kurban etse, o kurbanın etinden kendisinin yemesi ve başkasına yedirmesi caiz olur" (H.Ec. 2161) 
    Açıklama: Bu cevaz, "kendi malından" kaydı ihtirazisinden de anlaşıldığı üzere, kişinin bir hayırhahlık olarak kendi parası ile alıp kesmesi halindedir. Ölen kimsenin vasiyeti üzerine, onun bıraktığı paradan kesmesi halinde, kesiveren şahıs o kurbanın etinden yiyemez. Bir de bu kurbanın bayram günlerinden birinde kesilmesi gerekir. Halkın arasındaki arife günü kesileceğine dair kanaat yanlıştır.
    26 - Behce Fetvalarından: "Zeyd, kurban yapmak için aldığı koyunu, "İnşAllah bayram namazından sonra gelir keserim" diyerek medrese talebesinden Amr'a emanet olarak bıraksa, Amr, Zeyd gelmeden önce ve Zeyd'den izinsiz o koyunu Zeyd için kesmiş olsa, Zeyd'den kurban (borcu) düşmüş olur" (H.Ec. 2161)
    27 - Ali Efendi Fetvalarından: "Küçük (yastaki) çocuğun babası, çocuğun malından bir kurban satın alıp, çocuk için Kurban Bayramı günü kesse, ödeme (cezası) lazım gelmez" (H.Ec. 2161) 
    Açıklama: Zengin olan çocuğa kurban lazım gelmez. Hal böyle iken, babası onun malından ve onun adına kurban alıp kesecek olsa onu ödemekle cezalandırılmaz. Esasen çocuğa kurban vacip olup olmadığı Hanefi müctehidleri arasında ihtilaflıdır. İmam-ı Azam ve İmam Ebu Yusuf'a göre, zengin bulunan çocuk için kurban vaciptir, kesilir. Zira bu iki müçtehide göre buluğ şart değildir. İmam Muhammed buluğu ve akıllı olmayı şart olarak kabul etmiştir. Bu sebeple çocuk için kurban kesmek gerekmez. Velisi kesecek olursa ödemesi icap eder. Fetva, İmam-ı Azam ve İmam Ebu Yusuf'un görüşleri esas alınarak verilmiş olmaktadır.
    28 - Soru: Kurban kesecek sahsın akilli olması şart midir? Zengin bulunan bir mecnunun malından sadaka-i fıtır verildiği gibi, velisi tarafından kurban da kesilecek midir?
    Cevap: İmam-ı Azam ile İmam Ebu Yusuf kurbanın vücubunda akıllı olmayı şart koşmamışlardır. Velilerin bunlar adına kurban alıp kesivermesi icap eder. İmam Muhammed kurbanın vacib olması için, mükellefin akıllı ve buluğ çağına ulaşmasını şart koşmuştur. Fetva da buna göre verilmiştir.
    29 - Ali Efendi Fetvalarından: "Küçük çocuğun malından kurban vacip olmaz" (H.Ec. 2161)
  • 30 - Soru: Zengin şahsin almış olduğu kurbanlık arife günü ölmüş olsa, yerine başka alıp kesecek mi?
    Cevap: Evet, kesmesi gerekir.
    31 - Soru: Fakirin aldığı kurban, kesilmeden önce ölmüş bulunsa, yenisini alıp kesmesi gerekir mi?
    Cevap: Hayır, gerekmez. Çünkü fakire esasında kurban vacib değildir. Almış olduğunun ölmesi halinde tekrar alması icap etmez.
    33 - Soru: Ehl-i kitabın kestiği yenilir, deniliyor. Bunun dayandığı bir şart var mıdır?
    Cevap: Elbette vardır. İslami boğazlama usulüne uygun olarak kesilmesi gerekir. Bu usul, kesecek ehli kitabin (Hıristiyan veya Yahudicin) "Bismillah" veya bunun karşılığı olan bir sözü kendi diline göre söylemesi ve hayvanın boğazından kesmek suretiyle nefes ve yem boruları ile Vedecan adı verilen iki damarın kesilmesi gerekir. Bu usul terk edilecek olsa; yani "Bismi Rabbine'l-mesih" diyerek kesmiş olsa, bahsedilen borular ve damarlar kesilmiş olsa bile gene yenilmez. Veya hayvanın başına tokmakla vurup öldürdükten sonra boğazını kesmiş olsa "Natiha" durumuna geleceği için yenilmez. Birinci sıkta, o kimse "İsa A.S.’ı Rab" kabul ettiği; ikinci sıkta, boğazlamayı peşinen terk ettiği için kestiği yenilmez.
  • 34 - Soru: Ehl-i kitap bu usule riayet edecek olsa onun kesmesi, bir Müslüman’ın kesmesine denk olabilir mi?
    Cevap: Meselenin çok hassas bir noktasından yakalamış oldunuz. Bu hususta İmam Malik'in görüsü, ehl-i kitap, bahsedilen şartları yerine getirse bile, Müslümanların yiyeceği hayvanı kesmesi caiz değildir. Hanefi, Şafii ve Hambeli mezheplerine göre kerahet vardır.
  • 35 - Abdürrahim Fetvalarından: "Kurbanın etinden hibe yolu ile gayrimüslimlere vermekte beis yoktur" (H.Ec. 2161) 
    Açıklama: Nezaket dini olan İslam, komşulardan gayrimüslime bile vazifelerimizin olacağını açıklamıştır. Onlara sadaka verilemeyeceğini açıklayan dinimiz, hibe yolu ile bir şey verebileceğimizi, hatta bu niyetle kurban etinden de ikramda bulunabileceğimizi hükme bağlamıştır.
  • 36 - Soru: Bir aile reisi hacca gitse, evdeki evladı onun adına kurban keser mi, kesmese de caiz olur mu?
    Cevap: Malin sahibi, hacca gittiği zaman, misafir durumunda olduğundan, memleketindeki çocukları onun namına kurban kesmezler. Şayet o kimse, Mekke-i Mükerreme'de 15 gün veya daha fazla kalmaya karar vermiş ise o zaman kendisi Mekke'de haccın kurbanından başka bir de "Udhiyye" kurbanı keser

    KURBAN HANGİ HAYVANLARDAN KESİLİR?
    1 - Soru: Mandadan kurban olur mu?
    Cevap: Manda sığır cinsindendir. Bu sebeple kurban edilmesinde hiçbir mahzur yoktur. İki yaşını doldurup üç yaşına basmış ise yedi kişi için kurban olur. (Büyük Islam Ilmihali, Kurban bahsi, madde: 6)
    2 - Soru: Bazı kitaplardan okuduğuma göre, inek 2 yaşında kurban ediliyor. Bir sığır var, iki yaşına girmeye yirmi gün kalıyor. Bu hayvani kurban edebilir miyiz? Koyundaki hüküm, kıyas yolu ile bunda da tatbik edilebilir mi?
    Cevap: Sığırın kurban edilebilmesi için en az iki yaşını doldurmuş ve üçüncü yaşa basmış olması lazımdır. Aksi halde kurban edilemez. Koyundaki istisnai hüküm keçiye, sığır ve deveye uygulanamaz.
    3 - Soru: Bir kimse, kurban olarak aldığı hayvani satıp yerine başkasını alabilir mi?
    Cevap: Böyle bir hareket, Imam Ebu Yusuf'a göre caiz olmaz. Imam-i Azam ve Imam Muhammed'e göre kerahetle caiz görülmektedir.
    4 - Soru: Hayaları burulan bir koyun veya sığır kurban olur mu?
    Cevap: Evet olur. Çünkü burulmuş bulunan bir hayvanin değeri düşmez. Bilakis kıymeti artar. Bu sebeple, burulma işi hayvan için bir ayıp sayılmamaktadır.
    5 - Soru: Koyun, keçi ve sığır gibi hayvanların "Sadme" sayılmaları için ne olması gerekir?
    Cevap: Halkın umumunun istifadesine terk edilmiş merada altı aydan fazla otlatılan ve nesli, sütü ve semizleşmesi için elde bulundurulan hayvanlara "Saime" denilmektedir.
    6 - Soru: Dişleri olmadığı halde kendisini doyuran ve yürümeye muktedir olan hayvanı kurban etmekte bir mahzur var mıdır?
    Cevap: Dişlerinin tamamı veya ekserisi dökülmüş bulunan bir hayvan, ayıplı olması itibariyle, kurban yapılamaz. Karnını doyurabilmesi bu hükmü değiştirmez.

    KURBAN KESİLİRKEN DİKKAT EDİLECEK HUSUSLAR
    1 - Soru: Bir Hıristiyan, koyun veya sığır keserken "Bismillahillezi salisü selaseh" diyerek kesecek olsa, kesilen hayvani yemek helal olur mu?
    Cevap: Olmaz. Çünkü bunda Allah’ın (cc) adını anmış olmamakta, ilahlaştırılan Hazret-i İsa’nın adına kesilmektedir. Bu sözde sirk tasrih edilmekte bulunduğundan onun kestiği Allah'tan (cc) gayrisi adına kesilmiş olmaktadır. Zira bu söz, "Üçün üçüncüsü bulunan Allah (İsa)'nın adi ile" manasını ifade etmektedir.
    2 - Ali Efendi Fetvalarından: "Zeyd, kendi parası ile, küçük (yastaki) oğlu için kurban kesecek olsa, etini kendi kurbanının eti gibi sarf eder" (H.Ec. 2161)
  • 3 - Soru: Kurban Bayramı günü Lavarpiye'de kurban edilmek üzere bir boğa aldılar. Bu hayvan, çok tavlı olduğu için, kesileceği sırada arkadaşların ellerinden kaçtı. Tutamayınca polise haber verdik ve polis ayaklarından vurdu, öylelikle kestik. Biz olur fetvasını verdik, ama bir de size soralım dedik. Ne dersiniz? 
    Cevap: Hayvanın sakatlanması suretiyle kesimine gidildiği için kerahetle caiz olur.
    4 - Soru: Benim bir ineğim var. Kurban almak isteyen beş kişi ile yaptığım pazarlıkta kendim de kurban hisselerinde ortak olarak katılmak üzere, beş kişiye ortak olabilir miyim?
    Cevap: Evet, olabilirsiniz. Bu beş kişi ile yaptığınız pazarlık ile vardığınız karar, karşılıklı rıza esasina, icap ve kabule dayanan kafi fiyattır. Onlardan aldığınız bedel karşılığı, bu beş kişiyi o hayvanin kurban edilmesine ortak almanız caiz olur.
    5 - Soru: Bir binek hayvanını veya bir deveyi yedi kişi kurban edebiliyor da 8 kişi veya 10 kişi neden ortaklaşmıyor?
    Cevap: Peygamber Efendimiz’in (sav) zamanında bir deve veya sığır ancak yedi kişi için kurban edilmiş bulunmaktadır. Bu sebeple bir deve veya sığır, en fazla yedi kişi için kurban edilebilir. Bu husustaki ortaklık, şahısların arzusuna değil, dinimizin müsaadesine bağlıdır.
    6 - Soru: Kurban kesilmesi için belirli bir vakit var midir?
    Cevap: Evet, vardır. Bayram namazı kılınan yerlerde, namazı takiben kesilecektir. Çadırda yasayan göçebelerin, tedavi maksadı ile veya keyfi olarak bir dağ başında meskun bulunmayan başka bir yerde çadır kurmuş bulunan "asri haymenisin"ler, bulundukları yerde bayram namazı kılınmadığı için, bayram günü tanyeri ağardıktan sonra kurbanlarını kesebilirler.
    7 - Soru: Kurbanı keserken ne okumak gerekmektedir?
    Cevap: "Bismillah, Allahu Ekber" demek gerekir. Bunu takiben, "Benim namazım, haccım ve kurbanım, hayatim ve ölümüm alemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur" mealine gelen ayeti okumak münasiptir.
    8 - Soru: Misafir olan kurban kesemez diyorlar, bu söz doğru mu?
    Cevap: Bu iddianın izaha ve düzeltmeye ihtiyacı vardır. "Kesemez" değil, "Misafir bulunan kimse, kurban kesmekle yükümlü değildir, kesmediğinden dolayı sorumlu değildir." Kendiliğinden kesecek olsa, nafile kurban sevabına erişir.
    9 - Soru: "Yurtdışında kesilen kurbanlar, makbul değildir. Zira fakir payı için verilecek üçte bir pay kime verilecek? Burada ise fakir yok" diyerek bazı kimseler fetva vermeye kalkıyor. Kafi olarak, kesilip kesilmemesinde bir mahzur olup olmadığını açıklar misiniz?
    Cevap: Böyle bir fetva tamamen yanlıştır. Yarim bilgili doktor insani candan, yarim bilgili kişi de insani dinden edermiş. Kurbanın kesilmesi vacibdir. Kan akıtılmakla bu vacib yerine gelmiş olur. Etinin üçte birinin fakirlere dağıtılması ise sünnettir. Sünneti yapmaya imkan bulunmuyor diye vacibi de terk etmek, yersiz ve dine uymayan bir davranıştır, isterseniz orada kesersiniz, dilerseniz parasını Türkiye'ye gönderip bir kimsenin vekaleti ile burada da kestirebilirsiniz. Yanlış sözlere kanarak dini vazifenizi ihlal etmeyiniz.
    10 - Soru: Kurban etinden en yakın komşuya ikram edilse ve o kimse de verilen eti içki ile meze yaparak yese, bundan eti veren kimseye bir vebal gelir mi?
    Cevap: O şahsin böyle yapacağını kati olarak biliyorsanız, sadaka olarak vermeyiniz. Ancak hediye niyeti ile verebilirsiniz. Zira gayrimüslim bir komşuya bile kurban etinden hediye niyetiyle verilebilir.
    11 - Soru: Bir sığır azami yedi kişi için kesilir, bunu biliyoruz. Bundan daha az olmak üzere tek veya çift kişilerin ortaklık yapmalarında bir engel var mi? Bunlar etleri nasıl taksim ederler?
    Cevap: Hiçbir engel yoktur. Etlerini terazi ile tartarak taksim ederler. Terazi bulunmadığı takdirde göz kararı ile taksim edilip ciğer, kelle, dalak, böbrek gibi sakatat, payların üzerine ilave edilerek, biraz fazla giden kimsenin fazla yemiş olma ihtimali önlenmiş olur.



    HAYVAN KESIM ÂDABI
    1 - Soru: Eti yenen hayvanlardan birisini keserken besmele çekmekle beraber hangi aletler ile kesilecek olursa eti yenilebilir mi? Bıçakla kesmek şart mıdır? Zaruret olduğu yerde keskin taş veya odun ile boğazından azıcık kan çıkartılsa eti yenir mi?
    Cevap: Kesim işi için bıçak tercih edilmelidir. Bıçak bulunmadığı zaman cam, keskin taş, teneke ve benzeri bir şeyle hayvani boğazlamak caiz olur. Fakat odun ile birazcık kan çıkarmak, kesmek için yeterli değildir. Yem ve nefes boruları ile "Vedec" adi verilen iki damarın kesilmesi gerekir.
    2 - Soru: Eti yenen hayvanlardan ölmek üzere bulunan bir koyun, kesilecek bir alet bulunmazsa, bu hayvanın murdar olmaması için, iğne ve başka bir şeyle herhangi bir yerinden kan akıtılsa etini yemek caiz olur mu?
    Cevap: Bıçak bulunmadığı takdirde keskin bir taş, cam ve benzeri bir şeyle usulü dairesinde (yem ve nefes borularıyla vedec adi verilen iki damarı kesmek suretiyle) boğazlamak gerekir. İğne ile hayvan boğazlanmaz. Batırmak suretiyle kan çıkması ise kesme yerini tutmaz. Bu itibarla hayvanin vücuduna iğne batırılarak kan çıksa da onu yemek helal değildir.
    3 - Soru: Can vermekte bulunan bir sığırın yanında bir erkek bir de kadın var. Erkek cünüp bulunmaktadır. Bu hayvanı hangisinin kesmesi gerekir?
    Cevap: Cünüp olmak, kurban kesmeye mani hallerden değildir. Kesme işini hangisi daha iyi biliyorsa o keser.
    4 - Soru: Bir Hıristiyan, sadece Hazret-i İsa’nın adını anarak veya Allah’ın (cc) adını anmakla beraber buna Hazret-i İsa’nın ismini de eklese kestiği yenilebilir mi?
    Cevap: Yenilemez. Çünkü, kesilen hayvanın üzerine sadece Allah Teala'nın (cc) adının anılması, başka bir şeyin veya kimsenin isminin eklenmemesi şarttır.
    5 - Netice Fetvalarından: "Kesilen hayvan üzerine besmele çekmekte, vav'siz olarak Bismillah Allahü Ekber, demek müstehabtir" (H.Ec. 2161)
    Açıklama: Bahsi geçen vav, "Bismillah" dedikten sonra "Ve Allahü Ekber" demeyip fetvanın metninde belirtildiği şekilde vavsız olarak telaffuz edilecektir. Müstehap olan sekli budur.
    6 - Soru: Bir kimsenin üzerinde çekirge öldürmekten veya balık temizlemekten dolayı kan bulaşmış olsa namazına engel olur mu?
    Cevap: Olmaz. Bunlar için istisnai hüküm vardır.
    7 - Soru: Almanya'da kesilen hayvanların eti yenir mi? Bu hayvanlar besmelesiz kesiliyor. Canlı olarak alıp kendimizin kesmesi kanunen yasak. Et yemesek olmuyor. Bu hususta ne dersiniz?
    Cevap: Orada kesilen hayvanların, İslami usul dışında kesilmekte ve başlarına tokmak gibi bir şeyle vurulup öldürülmekte oldukları ifade edilmektedir. Kendiniz salhaneye götürüp kesin veya oranın idari makamlarına duyurup din adamlarınıza kestirin.
    8 - Soru: Bir koyun, güneşin sıcağından veya kan çarpmasından dolayı baygınlık geçirse, sahibi kesici bir alet bulup bu hayvanı boğazladığında koyundan az miktar kan çıksa ve hayvanda hareket eseri de olmasa eti satılabilir veya yenilir mi? 
    Cevap: Sorunuzdaki "hareket eseri olmasa" tabiri, hükme ışık tutmaktadır. Zira yaşadığı bilinmeyen ve kesimi sırasında kan akmayan bir hayvanin; ağzını açması, ayağını uzatması, gözünü açması ölmüş bulunduğunun alametidir. (Nimetü'l-İslam, 2. kısım, s. 113)
    9 - Soru: Bir sığır veya manda, yahut keçi veya koyun, akşamdan kesilip sebepsiz veya bir mazeretten dolayı sabahleyin yüzülse eti yenmez deniliyor. Biz ise yenilir biliyoruz. Bu hususta ne dersiniz?
    Cevap: Hayvanda kokma olmadıkça yenilebilir. Zira onun yenilmesi için şart bulunan "boğazlama" yerine gelmiş ve necis kan akmıştır.
    10 - Soru: Bir kimse hayvani keserken "Allahü azam" dese kafi gelir ve hayvanin eti yenir mi?
    Cevap: Evet, Allahü azam, Allahür-Rahman, Allahürrahim dese tekbir için yeterli olur ve hayvanın eti yenir.
    11 - Behce Fetvalarından: "İçinde olan kurdun ölmesi için, ipek kozasını güneşe koyup, içindeki diri olan kurdun ölmesine sebep olmakta (dinen) bir mahzur yoktur" (H.Ec. 2164)
    12 - Soru: Nefes ve yem borularının yarıları ve damarların yarısı kesilmiş olsa hayvanin eti helal olur mu?
    Cevap: Olmaz. Zira kesilen hayvanin etinin helal olması için, sayılan borular ile damarların tamamının veya ekserisinin kesilmiş olması gerekir. Yarı için tamamının hükmü verilmez.
    13 - Soru: Bir şahıs, hayvan kesiminde, besmelenin Türkçe’sini söylemiş ve diğer dillerden biri ile besmelenin manasını ifade eden cümleyi söylemiş olsa, besmele yerini tutar ve hayvanin etini yemek helal olur mu?
    Cevap: Evet, yeterli olur ve bu şekilde kesilen hayvanin etini yemek helal olur. Böyle söylenmesi ister Arapça’yı iyi becerdiği halde böyle söylemiş olsun. Kesilen hayvanın yenilmesinde yeterli olur.
    14 - Soru: Bir kimse besmele yerine "Alla-hümmağfirli" dese, besmele yerine geçer mi?
    Cevap: Geçmez. Çünkü hayvan kesen kimsenin Allah’ın (cc) adını anmakla O'nu hulûs ile tazim etmeyi kast etmiş olması gerekir.
  • SADAKATFORUM.COM

Tasavvufta ölçü


Yayınlanma Manevi Meseleler
Tarikat ve Tasavvuf ehli insanlar için en muteber eser, ikinci bin yılın müceddidi İmam-ı Rabbani (KS) hazretlerinin mektubatı şerifesidir. Ölçü:Şeriate muhalif olan her Tarikat merduttur.


Yeryüzünde Allah’ın (CC) sevgili kulları vardır. Bunlara evliya denir ki Kuran-ı Kerimde bunlardan bahsedilir. Bir Ayeti kerimede şöyle buyuruluyor: “Dikkat edin, gözünüzü açın. Yeryüzünde Allah’ın dostu olan sevgilileri vardır. Onlar için korku da yoktur, mahzun olmak da.”  Bu ayeti kerime evliyalığın varlığının delilidir. Yani evliyanın varlığında hiç şüphe yoktur. Bunu inkar etmek ayeti kerimeyi inkar etmek demektir.

Ancak düşünülmesi gereken husus, bunların kimler olduğu hangi insanların olduğudur. Her şeyin kendine göre bir takım kaide ve şartları olduğu gibi, veli olmanın da hiç şüphesiz kendine göre bir takım kaide ve şartları vardır. Yani belli başlı bir yolu vardır ki, o yoldan yürüyenler ancak o sahada ilerleme gösterirler. Başka yollardan o neticeyi elde etmek mümkün değildir.

Evliyanın takip ettiği yol zikir, fikir, maneviyat ve tasavvuf yoludur. Hepsi o yolu takip ederek o yüksek makama çıkarılmışlardır. Bu yol İslam dininde gösterilmiştir. Esası da Şeriattır. Bu yolun diğer bir adı da tarikattır. Tarikat bazı insanlara yanlış aktarıldığı için, bunlar bu kelimeden korkar ve ürkerler. Oysa tarikat şeriatten başka bir şey değildir.

Kuran-ı Kerimde zikirden bahsedilir. Hem de bir çok ayeti kerime zikir hakkındadır. Bunların adedi oldukça fazladır. Bunlardan bazılarında zikir emredilir. Mesela birinde şöyle buyurulmaktadır. “ Ey iman edenler! Allah’ı çok zikrediniz.” Burada bir emir vardır, bu emirde Allah’ı çok çok zikretmek istenmektedir. Diğer bazı ayeti kerimelerde de Allah’ı çok çok zikredenler methedilmektedir. Bunlardan bir tanesinde de şöyle buyurulmaktadır: “Allah’ı  çok çok zikreden erkek ve kadınlar için Hz.Allah (CC) azim bir mağfiret ve büyük ecirler hazırlamıştır.”

Başka bir ayeti kerime ise şu mealdedir.” Rabbını onun yardımını umarak ve korkarak aşikar değil, gizli olarak sabah akşam içinden zikret. Sakın gafillerden olma.” Burada da zikrin şekli usulü ve kaidesi anlatılıyor. Anlayanlar için bu mealdeki ayeti kerimede çok büyük manalar vardır. Gafillerden olmamanın yolu da ancak buradan yani zikirden geçer. Gizli olarak sabah akşam Rabbini içinden zikretmeyenler kolay kolay gafletten kurtulamazlar.

İşte yukardan beri izah etmeye çalıştığımız evliya ve Allah dostları hep bu yolu takip etmişlerdir. Ancak bu sayede ilerlemişlerdir. Bu ümmetin diğer ümmetlerden farklı bir tarafı da bu ümmetin içerisindeki veli insanların çok olmasıdır. Bu ümmetin içerisinden hem büyük evliya yetişmiştir ve hem de sayılamayacak kadar çok miktarda veli yetişmiştir. Bu da Allah’ın bir lütfu¬dur. Evliyanın bir alameti de keramettir. Keramet insanların yapamayacağı harikülade (adet dışı) bir iş yapma¬sı veya bir hadise göstermesidir. Ama büyük zatlar, veliler daima keramet göstermekten kaçınmışlardır. Gösterdikleri kerametleri de istiyerek değil de sadece ya bir hakikati ifade et¬mek için yahut başka bir şeye işaret içindir.

Netice olarak şunu söyleyebiliriz.Evliya vardır, haktır sabittir. Böyle insanlara, her devirde rastlamak  mümkündür. İnkarı caiz değildir. Ama bu demek değildir ki, her önüne gelene evliya denilsin veya şeriat muhalif halleri normal karşılansın. Bu doğru değildir. Esasen Şeriata muhalif
hareketleri olan insanların böylesine yüksek bir dereceye çıkmaları asla düşünülemez. Tarikat her zaman şe¬riata uygundur. Şeriata uymayan her tarikat merdüttür, batıldır, yanlıştır ve sahtedir.

Bu yolda en güzel kaynak eserde ikinci bin’in  yenileyicisi büyük  mü¬ceddid İmam-ı Rabbani (KS) hazretlerinin Mektubatı Şerifesidir. Bu kitap Kuran-ı Kerime ve sünneti şerifeye uygun tasavvuf, tarikat ve ma¬neviyatı en güzel ve en sağlam olarak anlatan bir eserdir. Bu meseleler de en çok bu kitabda anlatılmaktadır. Onun için Mektubatı şerifte de öyle buyurulmuştur: “Şeriata muhalif olan her tarikat merdüttür...” yine bu hususta başka bir ölçüde şu¬dur: “Şeriattan santim ayrılan tarikatten kilometrelerce uzaklaşır.”

Bir hadisi şerifte buyuruluyor ki: Muhakkak Hazreti Allah (CC) her yüz senede bir müceddid (Dini yenileyici) gönderir.” (Ebu Davud ve Beyhaki) Bu hadisi şerif de veli in¬sanların her devirde mevcud olabileceğine işaret ediyor. Demek ki her devirde Allah’ın sevgili kulları yeryüzünde vardır.

Kemal Ekrem Soylu/incemeseleler.com

Misyonerlerin planlı taktikleri


Yayınlanma İtikadi Meseleler
Misyonerlerin çeşitli taktiklerini okuduktan sonra günümüzde  bunları yakinen müşahede ettiğinize bizzat şahit olacaksanınız.
İçimiz deki tehlikenin farkında mıyız? Müslüman bilinçli ve uyanık olmalıdır.

1- Cemaatlerin arasına düşmanlık sokup, kötü zannı aşılamak.
    2- Yakılması ve yok edilmesi mümkün olan din kitaplarını yakmak, yok etmek.
    3- Din adamlarından Müslümanları soğutmak için, onlar hakkında muhtelif iftiralar uydurmak, gerekirse onlar kılığına girerek, halkın gözü önünde çirkin fiiler işlemek, böylelikle Müslümanların, çocuklarını, dînî mekteplere göndermekten vazgeçirmek ve cahil kalmalarını temin etmek.

    4- “İslam ibadet dinidir, dünyaya ait meselelerle alakadar olmaz” inancını yerleştirmek.
    5- İdarecileri kadın, içki, kumar gibi kötü alışkanlıklara müptela kılmak, rüşvete ve beytülmali, kendi şahsi işlerinde harcamaya alıştırmak.
    6- Gizli-aşikâr şu dört şeyi yaymak: İçki, kumar, zina ve domuz eti.
    7- Camilerin açılmasına mani olmaktansa, orada misyonerleri ve mezhepsizleri konuşturarak, camileri kendi hizmet mahallimiz haline getirmek.
    8- “Peygamberlerin İslam’dan kastının, mutlak din olduğu, Hıristiyanlık, Yahudilik gibi dinlerin de ona ulaştıracağı” inancını yerleştirmek.
    9- Müslümanların inanç esaslarına bid’atler sokup, İslamı gericilik ve terör dini olmakla itham etmek.
    10- “Dinde zorlama yoktur” diyerek, bilhassa kadınlara, hürriyet sevdası aşılamak ve emr-i bi’l-mâruf, nehy-i ani’l-münker vazifesini unutturmak.
    11- Kur’an-ı Kerim ve Hadis-i Şeriflerin dili olan Arapça’yı, öğrenmekten men etmek, yabancı dil olarak diğer dillerin öğrenilmesine teşvik etmek.
    Bunlar arasında en çok üzerinde durdukları ise şu dört maddedir:

1-    Zinayı meşrulaştırıp yaymak.

 İslamın kadın haklarını ihlal ettiğinden, kadınlara hakaret ettiğinden bahsederek kadını kullanmak.
    Buna delil olması için “Erkekler kadınlar üzerine kavvâmdırlar (hakimdirler)”  ayeti kerimesini okurlar.
Ancak bilmezler ki, ayet-i kerimedeki kavvam; “kadının işine bakan ve onu muhafaza eden” demektir.
Erkek, kadının hakkına, malına, namusuna sahip çıkan, her türlü hizmetini yapan ve bütün kötülüklerden koruma vazifesini üstlenen manasına, onun hakimidir.
    Bir taraftan kadınlara, kadın haklarının savunuculuğunu yaparken, diğer taraftan da erkeklere, belli bir müddet, nikah altında tutup, parasını verdikten sonra başka bir kimse ile, tekrar aynı muamelenin yapılabileceğini ifade eden müt’a nikahının cevazından bahsederler.
    Müt’a Nikahının cevazına delil olarak da:
“Bunlardan başka kadınları ise, iffetkar, sifahtan (zinadan) kaçınır olduğunuz halde, mallarınızla talep etmeniz size helal kılınmıştır”  ayet-i kerimesini okuyarak, bir meblağ karşılığında, kadınlardan istifade edilebileceğini, Müslümanların kafalarına sokmaya çalışırlar.
    Fakat ayet-i kerimede “sifahtan (zinadan) kaçınır olduğunuz halde” ibaresiyle anlaşılır ki, müt’a nikahı, diğer bir ifadeyle, metres tutmak, sırf kaza-i şehvet maksadıyla olduğu için, kesinlikle bir zinadır. Zira nikahtan maksat sadece kaza-i şehvet değildir.     
   
    2- İçki ve kumarı meşrulaştırıp, yaymak.

    Bunun için de: “Şüphe yok ki şeytan aranıza ancak içki ile, kumar ile adavet düşürmeyi ve sizi Allah teala’nın zikrinden ve namazdan alıkoymayı ister. Artık siz vazgeçtiniz değil mi?”  ayet-i kerimesini zikrederler.
“İnsan müptela olmadıkça, bu mahzurlarla karşılaşmaz. Hoş vakit geçirmek için, biraz kumar oynamanın ve sarhoş etmeyecek kadar alınan içkinin herhangi bir mahzuru yoktur”, derler. 
    Ancak Peygamber Efendimiz buyuruyorlar ki: “Çoğu sarhoş edenin azı da haramdır”
    Din-i islamda meşru eğlenceler, mubahtır. Lehv ve leab denilen bir takım muzır ve faydasız eğlenceler ise ayet-i kerime ve hadis-i şeriflerle kesinlikle haram kılınmıştır.
3- İbadetlerden soğutmak.

    Namaz’dan soğutmak için; “Allah c.c “Beni anmak için namaz kıl”  buyuruyor. Demek ki namaz kılmaktan maksat Allah’ı hatırlamaktır. O halde illa namaz kılmaya gerek yok. Onu hatırda tutmak, kafidir” derler.
    Ancak Ayet-i celilede geçen “Benim zikrim için” manasını ifade eden “li zikrî” kelimesi,  mef’ûl-i leh’tir. Mefûl-i leh de tahsili ve husûlî olmak üzere iki kısımdır.
“Namaz beni hatırlamak, anmak olduğu için, namaz kıl”  manasına geldiği gibi “Beni hatırlamayı temin ettiği için namaz kıl”  manasına da ifade eder.
İkinci manaya göre; namaz Allah’ı hakkıyla hatırlamanın tek yoludur. Bunun için bütün ibadetlerin başı kılınmıştır. Öyleyse Allah’ı hakkıyla zikretmeyi isteyen kimsenin, namaz kılmaktan başka çaresi yoktur.
 Ayrıca “li zikrî” ifadesinin diğer bir manası da: “Ben namazı kitapta zikredip, emrettiğim için namaz kıl” demektir.

Oruçtan soğutmak için de; oruçla alakalı nazil olan ayet-i kerimelerin baş tarafını söylemeden, hastalar ve seferde olanlar için nazil olan hükmü, sanki herkes için geçerli bir hükümmüş gibi, ortaya koyarak, derler ki:
“Bakın, Allah oruç hakkında: “Oruç tutmanız sizin için daha hayırlıdır” diyor, yoksa illa oruç tutmayı emretmiyor. O halde oruç tutulmaya da bilir.” 
Halbuki Ayet-i celile, başından bil itibar okunacak olursa, hükmün öyle olmadığı görülür:
“Ey o bütün iman edenler! Üzerlerinize oruç farz kılındı. Nitekim sizden öncekilere de farz kılınmıştı takî sakınabilesiniz.
Sayılı günler. Sizden her kim hasta olur veya sefer üzere bulunursa tutamadığı günler adedince sair günler de –tutar-, oruca pek zor dayanabilecek kimse üzerine de fidye, bir miskin yemeği –farzdır- Her kim hayrına fidyeyi artırırsa, hakkında daha hayırlıdır. Bununla beraber oruç tutmanız sizin için daha hayırlıdır eğer bilirseniz.”  

Bütün ibadetlerden soğutmak için de:
    “Din kalbin temizliği, ruhun selameti ve başkalarının hakkına tecavüz etmemektir. Din sevgidir. Eğer bu mana kalbinde yerleşmişse, artık dinin sana vereceği bir şey yoktur. Senin yeter ki kalbin temiz olsun.
Kur’an-ı Kerimde: “Sana yakın gelinceye değin, rabbine ibadet et” buyurulmuyor mu?
O halde Allah’a ve ahiret gününe dair, kalbinde kat’i bir itikat hasıl olunca, artık ibadete lüzum kalmamış olur” diyerek Müslümanları, dünyaya gönderiliş gayelerinden uzaklaştırmak isterler.
    Öncelikle buradaki “yakîn”den murad, ölümdür, yoksa “Allah’a ve ahiret gününe dair, katî bir iman ve itikat” manasına değildir. “Sana ölüm gelinceye kadar ibadet et” manasınadır.
Çünkü bu emrin muhatabı, Peygamber efendimizdir.
Bütün peygamberler gibi, peygamber efendimiz de, ömrü boyunca ibadet etmiş, hiçbir zaman, ibadetten vareste olmamıştır.
Şayet yakîne, “Allah’a ve Ahiret gününe, kat’i itikat” manasını verecek olursak, “Peygamberler, kalplerinde bu manayı hiçbir zaman tahsil edememiştir” neticesi çıkar ki, bu büyük bir iftira ve büyük bir zulümdür.
Zira bir peygamberin kalbinde, Allah’a ve ahiret gününe dair, en ufak bir şüphe olduğunu söylemek, küfürdür.
O halde “itikadî yakîn gelinceye kadar” manasını vermek çok tehlikelidir.
    Bilfarz ve’t-takdir, bu mana verilmiş olsa dahi, ayeti kerimenin manası “sana yakın gelinceye kadar ibadet et” şeklindedir. Bundan ise, “yakın geldikten sonra artık ibadet etme” manası çıkarılamaz.
Zira bu mana, Mefhum-u muhalefetin, mefhum-u gaye kısmındandır. Usul-u Fıkıh ilminde takarrur etmiştir ki, mefhum-u muhalefet ile istidlal fasittir. Böyle olunca, bu manayı çıkartıp, bununla amel etmek caiz olmaz. 

    4- Arapça’nın öğrenilmesine manî olmak.
   
“Muhakkak ki o Kur’an, senin ve kavmin için bir zikirdir ve ondan, yakında sual olunacaksınız”  ayetini okuyarak: “Kur’an, sadece peygamber efendimiz  ve kendi kavmi için bir zikir, bir öğüttür. Öyleyse onun dilini öğrenmeye çalışmak lüzumsuzdur” derler.
    Fakat ayet-i kerimede geçen zikirle murat; “şeref”tir.
Kur’an-ı Kerimi okuyup, anlama ve icabatıyla amel edip, onun hadimi olma şerefi ki, bu şerefe, tabiatıyla ilk olarak, Peygamberimiz ve onun en yakınında olan, kavmi nail olmuştur.
Sonra, bu onlara munhasır kalmamış, onun davetine icabet edip, onun ümmetinden olan her Müslüman, bundan nasibdar olmuştur.
Kur’an-ı kerime hizmet, Cenab-ı Hakk’ın kullarına bahşettiği çok yüce bir nimet ve büyük bir şereftir. “Bu şereften sen mahrumsun, sen kur’an’a hizmet edemezsin” diye hiç kimseye bir telkinde bulunulmamış, aksine, bu bir seferberliktir denilerek, herkes yapabildiğiyle buyursun meydana denilmiştir.
Hal böyle olunca, bu yüce hizmeti deruhte edip, bu şereften mahrum olmamak, onun dili olan Arapça’yı öğrenmeye bağlıdır.
Kimi öğrenir, kimi öğretir, kimi öğrenen ve öğretene yardım eder veya hiç olmazsa onları sevenlerden olur.
Her nimetin bir de külfeti vardır. Unutulmamalıdır ki yarın muhakkak, bu nimetin, bir de hesabı sorulacaktır.         

incemeseleler.com 

Şu Hristiyanların cennet meselesi


Yayınlanma İtikadi Meseleler
Hristiyanlar Cennete girecek mi? Böyle net cevaplı bir suali günümüzde aksini iddia edenlerle ikna çalışmaları gibi bir sektör oluştu. Günümüz diyalogcuları, bir taraftan samimi Müslümanlar için: Öyle, bir gece ibadet etmekle cennete girilmez, cennet o kadar ucuz değil” diyerek, mübarek gün ve gecelerde yapılacak, bir takım ibadetlerden soğutmaya çalışıp, Müslümanların maneviyatını kırarken; diğer taraftan da İslam’ı kabul etmeyen, peygamberimizi tanımayan, batıl din mensuplarını Cennete sokmak için, nedendir bilinmez, bütün gayretlerini ortaya koyarlar.
Bu maksatla:
“Şüphe yok ki iman edenler ve Yahudiler, Sabiiler, Nasraniler, bunlar içinden her kim Allah’a ve Ahiret gününe iman edip de, salih amel işlerse, artık onlara korku yoktur ve onlar mahzun olacak değillerdir. (Maide 69- Bakara-38) ayet-i kerimesini delil olarak kullanırlar.
Derler ki: “İşte Allah, kendine ve Ahiret gününe iman edip, güzel işler yapan, kim olursa olsun, onları affedeceğini ve cennetine koyacağını haber veriyor.”
Bunlara cevap vermeden önce öncelikle bu ayet-i celilede geçen dört sınıfı tanıyalım.
Birincisi İman edenlerdir.
Ayet-i kerimenin devamında, Allah’a ve Ahiret gününe iman etme, şartı koşulduğuna göre, bu kimselerin suretâ mümin görünüp, kalplerinde küfrü gizleyen, münafıklar olduğu anlaşılır.
İkinci ve Üçüncüsü sınıf: Yahudiler ve Hıristiyanlardır.
Dördüncü sınıf da: Sabiilerdir ki, Hıristiyan ve Mecûsiler arasında, yıldızlara veya meleklere ibadet ettiği söylenen bir kavimdir. Asıl dinleri Nuh A.S.’a dayandığı söylense de, itikatları tamamen bozuktur.
 Bu dört sınıftan olan, Münafık ve Sabii’lerden bahsetmeye ihtiyaç yoktur. Zira onların bu inançlarıyla Cennete giremeyeceği her kesin malumudur.
O halde geriye kalan Hıristiyan ve Yahudilerin, mevcut Allah ve Ahiret inançlarından bahsedelim ki, Müslüman olmadan, cennete girilip-girilemeyeceği ortaya çıkmış olsun.

Hıristiyanların Allah İnancı

Hıristiyanlar, Cenab-ı Hak için; Vücud, ilim, hayat olmak üzere üç asıl ispat ederler.
Vucud’a, baba; İlme, oğul; hayata da, kulsal ruh ismini verirler.
İlim aslının, İsa A.S’ın bedenine intikal ettiğini söyleyerek, üç farklı ilah ittihaz etmiş ve şirke düşmüş olurlar.
Muharref İnciller’de  yazılı şu ifadeler,
“Bütün papazlar bilir ki: “İsa A.S semaya kaldırıldığında yazılı olarak bir İncil bırakmadı. İsa A.S’dan sonra elliden fazla İncil yazıldı. Bunlar arasından da dördü seçildi. İsa A.S’dan 8-10 sene sonra Filistin’de Süryânî lisanında Matta İncili yazıldı. Şu an Matta’nın bu nüshası yoktur. Yunanî denilen nüshası vardır. Markos İncili, otuz sene sonra Roma’da yazıldı. Luka İncili, yirmisekiz sene sonra İskenderiye’de Yunanî olarak yazıldı. Yuhanna İncili ise, 38 veya 65 sene sonra  Efsus şehrinde yazıldı.  Hepsinde rivayetler ve hikayeler ve İsa A.S’dan sonra hasıl olan bazı hadiseler yazılıdır. Luka ve Markos havarilerden değildir. Başkalarından işittiklerini yazmışlardır. Bunları yazan kitaplarına İncil demediler. Kendilerince bir tarih kitabı yazdılar. Ancak sonra gelenler tercüme ederken İncil ismini kullanmaya başladılar.


bu sapık inancı, açıkça ifade eder: “Ben ve baba birdir. Kim beni görürse babayı görmüştür. Ben babadayım, baba da bende.
Daha önce bir papaz iken, Müslüman olmuş Tuhfetü’l-Erip isimli kitabın musannıfı Abdullah Tercüman bu hususta der ki:
“Hıristiyanlar; üçten biri olan Hz. İsa, Allah’ın oğlu olup, Onun İnsanlık ve ilahlıktan ibaret iki tarafı vardır, derler.”
 Böyle bir inanç hiç şüphesiz şirktir. Bu husus, ayet-i celilelerde şöyle beyan buyrulur:

“Elbette küfretti şunlar: Allah üçün üçüncüsü diyenler, halbuki bir tek ilahtan başka ilah yok. Eğer bu dediklerinden vazgeçmezlerse, elbette içlerinden kafir kalanlarına şüphesiz ki bir elim azap dokunacaktır. (Maide 73)

 “Elbette küfretti şunlar: “Allah Meryem’in oğlu Mesih’tir” diyenler. Halbuki Mesih şöyle demişti: “Ey beni İsrail. Hep o Allah’a ibadet ediniz ki benim de rabbım sizin de rabbınız. Allah’a kim şirk koşarsa, Allah ona cennetini haram etmiştir ve varacağı yer ateştir ve zalimlerin yardımcısı yoktur.

“Ey ehl-i kitap! Dininizde haddi tecavüz etmeyiniz, Allah’a karşı hak olmayanı söylemeyin. Mesih İsa İbn-i Meryem, sadece Allah’ın Rasülü, ve Meryem’e ilka eylediği kelimesi ve ondan bir ruhtur. Başka bir şey değil, gelin Allah’a ve Rasülüne iman getirin. Üç demeyin. Vazgeçin, hakkınızda hayırlı olur. Allah ancak tek bir ilahtır, O Sübhan, bir veledi olmaktan münezzehtir. Göklerde ve yerde ne varsa onun. Vekil olmak için de Allah kâfîdir.”  (Nisa 171)


Batuhan Alkan /incemeseleler.com

Bu dört mezhepte nerden çıktı?


Yayınlanma İtikadi Meseleler
Bazı cahiller tarafında şöyle denmektedir: “Peygamber A.S tek bir din ile geldiği halde bu dört mezhep de nereden çıktı.” Buna iki merhalede cevap verelim.
1-Peygamber Efendimiz, kendisinden sonra, bir takım fer’î meselelerde ihtilafların vuku bulacağını ve bunun da ümmeti için bir güzellik, bir kurtuluş vesilesi olacağını beyanla, ümmetin müctehidleri arasında olacak bu ihtilafa izin vermiş, razı olmuş, hatta bu ihtilafı medih ifadeleriyle zikrederek rahmet vesilesi ilan etmiştir.
Kendi zaman-ı saadetlerinde de bir takım meseleleri istişareye açmış, karşılıklı müzakereler sonunda, ashab-ı kiramın bir birlerine muhalif söz ve görüşlerini takdir ile karşılamış, hiç birini farklı fikir beyan ettiği için muaheze etmemiştir. Mesela, Bedir gazası esirleri hakkında hüküm vermeleri için ashabıyla istişare etmiş, her birinin görüşünü dinleyip neticede ortaya çıkan iki görüşten birini tercih etmiştir.
Ömer bin Abdülaziz hazretleri: “Ashab-ı kiram efendilerimizin, ihtilafından dolayı bende hasıl olan sevinç ve süruru, Arapların en kıymetli malı olan beyaz Hecin develerinin tamamına sahib olmak dahi veremez,” ifadeleriyle, müctehitlerin ihtilafının ne derece kıymet ifade ettiğini izah etmeye çalışmıştır.
Halife Harun Reşit, İmam-ı Malik hazretlerinin yazdığı “Muvatta’” isimli kitabı, Ka’be-i Muazzamaya astırıp, bütün müminleri muktezasıyla amel etmeye mecbur etmek niyetinde olduğunu İmam-ı Malik hazretlerine söyleyince, İmam buna asla müsaade veremeyeceğini ifade etmiştir.

2- Mezheb, Peygamber Efendimiz ve Ashabının yaşayışlarını sistemleştiren bir müessesedir. Bu tatbikatın, zamanla unutulmasını önlemek gayesinin bir neticesidir. Dinde olmayanı dine sokmak asla değildir. Daha önce vuku bulmamış, bir takım hâdiselere, cevaplar aranır olduğunda, bu ihtiyacı karşılamak için, İmam-ı Azam Ebu Hanife, İmam-ı Şafii, İmam-ı Malik ve İmam Ahmed ibn-i Hambel gibi büyük müctehidlerin gayretleriyle, temelde bir teferruatta cüz’î farklılıklar ile bi’z-zarure ortaya çıkmıştır.

Eğer Allah ve Rasülü tek mezhebi murat etmiş olsaydı, kıyamete kadar vuku bulacak hadiseler için, dinimizin hükümlerini, bütün teferruatıyla vaz ederler ve müçtehidlere içtihad etme kapısını aralamazlardı. Dolayısıyla tek mezheb olurdu. Ancak zorluk asıl bu halde meydana gelirdi. Peygamberimizin “Ümmetimin ihtilafı rahmettir” sözünün manası işte budur.

Bununla beraber illa tek mezhep isteyenlere şu çağrıda bulunuyoruz. Mademki tek çatı altında toplanmak istiyorsunuz, buyurun, itikadî mezhebimiz olan Ehl-i Sünnet ve Cemaat Mezhebi’nde toplanalım. Eğer sözünüzde sadık iseniz buyurun hak mezhep olan Ehl-i Sünnet’e… Neden 72 fırkaya bölündünüz?

İşte “bu dört mezheb nerden çıktı” diyenlere söylüyoruz: “Allah ve Rasülünün müsaadesiyle ortaya çıktı.”

(Mevahibü’r-Rahman’dan derleme) incemeseleler.com

Kadın işçi çalışırken nelere dikkat etmeli?


Yayınlanma Güncel Meseleler
İslam Dini, çalışma, işçi veya işveren olma konusunda erkekle kadın arasında bir ayırım yapmamıştır. Erkek gibi kadında ihtiyaç veya zaruret bulununca kendi yetenek ve mesleği yönünde çalışabilir.
İslam’a göre, mümin bir kadın, aşağıdaki durumlarda, gelir getirici bir işte çalışmaya zorlanamaz.
a) Evli kadının geçim masrafları kocasına aittir.
b) Kız çocuğunun geçim masrafları evleninceye kadar babasına aittir.
c) Dul kadınlar baba evine dönerse, ölünceye kadar onun geçimini sağlamak babasının, çocuklarının veya erkek kardeşlerinin üzerine vaciptir.
d) Yakınları bulunmayan kadınların geçimini, bir İslam toplumunda devletin üstlenmesi gerekir.
Hz. Peygamberimiz döneminde ev içinde gelir getirici iş yapan hanımlar olduğu gibi, şartların zorlaması sonucunda ev dışında çalışanlarda olmuştur. Nitekim Peygamberimizin hanımlarından Zeynep Bint-i Cahş ile Ümmü seleme validelerimizin evde deri işi yaparak para kazandıkları nakledilmektedir.
İslam dini kadına öncelikle annelik ve eş olma rolünü biçerken modern toplum, kadını cinsiyetten arınmış ve bağımsız bir birey olarak görmektedir. Bu sebeple günümüz toplumunda aşağıdaki şartlar bulunduğu takdirde ancak kadın çalışabilir.
a) Kadının dışarıda çalışması için zaruret veya ihtiyaç bulunması. Günümüzde geçim masraflarını karşılayacak bir yakınının bulunmaması bir zaruret sayılacağı gibi, bir doktor veya ebe hanımın maddi ihtiyacı olmasa bile çalışması toplum açısından bir ihtiyaçtır.
b) İffet güvenliğinin bulunması.
c) Tesettürlü çalışabilmesi.
d) Halvetin (kadın ve erkeğin kapalı kapılar arkasında bulunması) söz konusu olmaması.
e) Kadının fizik özelliklerine uygun iş bölümü yapılması.
f) Evli kadının çalışabilmesi için eşinin rızasının bulunması.

Bayan sekreter çalıştırmak:

Erkek bir işverenin büro veya fabrikasında bayan sekreter çalıştırabilmesi için aşağıdaki hususlara dikkat etmesi lazımdır.
a) Sekreter, aynı zamanda nikâhlı eşi veya mahrem hısımı ise bir mahzur olmaz.
b) Eş veya yakın hısımı olmayan sekreterin, gerek işveren ve gerekse yabancı erkeklerin yanında tesettüre dikkat etmesi gerekir.
c) Sekreter ile İşverenin yalnız olarak, baş başa kalabilecekleri bir ortamın (halvet) bulunmaması lazımdır.
d) İş yeri düzenlemesinde, sekreterin bulunduğu yerin topluca bayanların çalıştığı büro veya bölümle, açık bir mekânla bitişik olması,
e) İşverenin sekreter veya bayan personelle görüşmeyi ya başka birisinin bulunduğu sırada yapması ya da kapıların açık olduğu bir zeminde yapması gerekir.
Sonuç olarak, Müslüman bir işverenin yalnız baş başa (halvet) kalmaya yol açabilecek tarzda bayan sekreter veya bayan işçi çalıştırmaması gerekir. Çünkü Peygamberimiz, “Dikkat ediniz, hiçbir erkek yabancı bir kadınla baş başa kalmaz ki, üçüncüleri şeytan olmasın buyurmuşlardır.
incemeseleler.com

Ekmeğe Hürmet üzerine


Yayınlanma Rızık Meseleleri
Şir’atü’l-İslam'da "Mümkün olanın en son haddiyle ekmeğe hürmet etmek lazım; çünkü insanın ağzına koyduğu bir lokma ekmekte 360 sanatkarın emeği vardır.

Bunların ilki rahmet hazinelerinden suyun ölçülü verilmesi işini yapan  Mikail (a.s.), sonra bulutları bir yerden bir yere sevk eden melekler, güneş, ay ve diğer ecramı sema (gök cisimleri), yer yüzündeki faydalı böcekler…. Son olarak da fırıncının emeği vardır.
Resulüllah Efendimiz (s.a.v.) şöyle dua ederlerdi: 
— Allah’ım! Bizi İslam ve ekmekle mefaatlandırdın. Eğer ekmek olmasaydı, oruç tutamaz, namaz kılamaz, hac yapamaz, harp edemezdik. Bizi ekmek ve buğdayla rızıklandır Ya Rabbi!
Ruhul-Beyan tefsirinde de şöyle nakledilmektedir: sofraya dökülen ekmek kırıntılarını toplamak, Cennet’teki Huri’lerin mihirleridir.

(Fazilet takvimi 14 Ocak 1993)

Zekat en iyi kime verilir?


Yayınlanma Fıkhi Meseleler
Ezelî isti’dâdı olan, az sayıda bazı nasipli Müslümanların, Kur’an hizmetlerine destek verirken, Bayram yapar gibi sevinçle hayır yapmalarını büyük bir hayranlıkla izlerken, birçok zengin Müslümanların ise, (sanki) aslında fakirin hakkını değil de, kendi canının parçasını
veriyormuş gibi zorlandığını ve Kur’an dâvasına bir türlü gönül vermediklerini de, dehşet içinde seyredip duruyoruz. Tam da, Zekâtın verileceği yer, açıkça önüne çıktığı halde :


-Kur’an talebesine ve onları barındıran Derneklere Zekât verilebilir mi? Diye hâla sorup duran Müslümanları anlamak mümkün değildir.
Şimdi, meseleyi hiç uzatmadan, bir kısım yorumlar katmadan, doğrudan doğruya Tefsirden aktarmak suretiyle :

أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ
"DÎN’İ AYAKTA TUTUN VE ONDA AYRILIĞA DÜŞMEYİN” (42. Şura suresi-13)

Şeklindeki “Üssül’Esas = Allahın Temel kanunu” olan âyet’i kerimenin Ruhuna sahip isimsiz kahramanları bir hatırlatmak istiyorum.

Evet, Farz olan Zekât Kime verilmeli?
لِلْفُقَرَاء الَّذِينَ أُحصِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِيَاء مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَاهُمْ لاَ يَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ
“(Zekât ve Sadakalarınızı) Allah yolunda kapananlara, Din yoluna adamış olanlara verin. Onlar, öteye beriye koşup dünyalık kazanamazlar. İffetlerinden dolayı halden anlamayan câhil kimseler onları zengin zanneder. Sen onları simalarından tanırsın.
İnsanlardan ısrarla bir şey istemezler. Artık hayır namına ne verirseniz, muhakkak Allah onu bilir” (Bakara 273 sh-47 Sadeleştirilmiş Elmalılı tefsiri 2-227) (Elmalılı Tefsirinden aynen)

Madem ki sadakalarınız Allah içindir, o halde mü’mine de, kâfire de, Allah rızâsı için tatavvu ve nâfile olarak sadaka verebilirsiniz. her birine verdiğiniz sadakalardan ayrı ayrı sevap kazanabilirsiniz. Fakat en iyisi hangisidir? Ve vermekle emrolunduğunuz farz olan sadakalar kimlerin hakkıdır?... Bu cihete gelince : Vermekle emrolunduğunuz, borcunuz olarak ödemekle mükellef bulunduğunuz infak
ve sadakalar :

لِلْفُقَرَاء الَّذِينَ أُحصِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ
Allah yolunda tutulmuş, din uğrunda ilme, cihad'a kendini adamış,

لاَ يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الأَرْضِ
Yeryüzünde gezip dolaşamayan, şuraya buraya gidemeyen.. Yani Allah yolunda meşguliyetlerinden dolayı geçimini kazanmaya gücü yetmeyen fakirler içindir ki,

يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِيَاء مِنَ التَّعَفُّفِ
Halden anlamayan câhil kişi, onları iffetli ve haysiyetli olmalarından dolayı zengin sanırlar.

تَعْرِفُهُم بِسِيمَاهُمْ  
Sen onları simâlarından tanırsın.

Dikkat edildiği zaman hallerinde görülecek edeb ve nezâhet ve yüzlerinde müşâhede olunacak fakr-u zaruret izleri gibi alâmetlerinden onları tanırsın.

EVET : Sadakaların kimlere verileceğini bildiren bu âyet-i kerime, (esas itibariyle devamlı Resulüllah’ın ders halkasına oturan ve) Ashâb-ı suffe adı verilen fakir muhâcirler hakkında nâzil olmuştur ki dört yüz kişi kadar oluyorlardı. Ashâb-ı Suffe’nin Medine’de, ne bir meskenleri, ne aşiret ve akrabaları, ne de kazanç getirecek bir meslekleri yoktu. Hep Hz. Peygamberin mescidine devam ederler, Mescidin sofasında ikamet eder, orada yatar kalkarlardı. Kur’ân ilmini tahsil ederler, Hz. Peygamber’in va’z ve derslerini takip ederlerdi.

Hülâsa, Umumiyetle oruçlu bulunan bu sahâbeler, Hz. Peygamberin dersânesinin, hayatlarını Allah yoluna, ilim ve ibadete adamış talebeleriydi. Ve her ne zaman bir gazâ, bir muhârebe olursa koşar, hemen iştirak ederlerdi. Buna binâen idi ki âlem-i islâmda Medreseler hep, mübarek câmilerin etrafında yapılmış ve Medrese mensubu ilim irfân talebelerinden de Ashâb-ı suffenin ahlâkı ve davranış biçimi beklenir olmuştur.

İlim tahsili ibâdettir. Din uğurunda her türlü sıkıntıya tahammül ederek iffeti muhafaza edip, dini yaymaya hizmet etmek cihâd’dır. (Sadeleştirilmiş Elmalılı tefsiri 2-227)
İşte bunun içindir ki, Tevbe suresi 122. âyet’i kerimede :
وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُواْ كَآفَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ

“Mü’minlerin hepsinin topyekün sefere çıkmaları uygun değildir“ Buyurulmuştur. İslâm ilmi talebelerinin, bütünüyle muharebeye gitmemesi ve ilim tahsiline kesiklik verilmemesi gerektiği de beyan olunmuştur. (Tevbe sh-207)

Abdullah bin Abbas Hazretlerinden vâki olan rivayete göre :
Bir gün Resulüllah sallellahu aleyhi vesellem Ashâb-ı suffenin başlarına durmuş hallerini nazar-ı tetkikten geçirmiş idi. Fukaralıklarını, çekmekte bulundukları zahmetleri gördü ve kalplerini hoşnud edip buyurdu ki :

«Ey Ashâb-ı suffe size müjdeler olsun ki her kim şu sizin bulunduğunuz hâl ve sıfatta olur ve bulunduğu halden râzı olarak bana kavuşursa o benim refıkım, akadaşımdır»
İşte bu âyet-i kerime de, bunlar hakkında nâzil olmuştur. (Sadeleştirilmiş Elmalılı tefsiri 2-227)


Şu da var ki, Allah rızası için düşmana karşı nöbet bekleyen veya Allah rızası için Medreselerde dirsek çürüten (ilim talebeleri) veya Allah rızâsı için nefsini millet hizmetine vakfetmiş ve bu ahvâl içinde mâl ve milki yok, muhtaç olmakla beraber nafakasını kazanmaya vakit bulamayan veya vakit bulduğu halde gücü yetmeyen yoksul ve fakir Müslümanlar, nerede ve ne zaman yaşamış olursa olsunlar bu âyet-i kerimenin kapsamı içine girerler. 

Bunlar, verilecek infâk ve sadakaların verilecek en güzel yeri olarak, tercih sırasında daima başta gelirler. (Sadeleştirilmiş Elmalılı tefsiri 2-230)
(Resulüllah sallellahu aleyhi vesellem efendimiz :

“İlim öğrenene zekât vermek câizdir. Velev ki kırk yıllık nafakası olsun” buyurmuştur. (İlim, din ilmi yani, öğrenilmesi farz’ı ayn veya farz’ı kifâye olan ilimdir. Fz.).

TEFSİRDEN AYNEN :

وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ
İyi bilinmelidir ki, gerek özel olarak bu ilim yolunda olanlara ve gerek umumi olarak bütün ihtiyaç sahiplerine her hangi bir mâl infâk ederseniz..
Yahut maldan, çabadan, ilimden, nasihatten, irşâd'dan, vücudunuzla hizmetten, bir şey ikrâm ederseniz, hatta saygı, sevgi gösterisi ve selâmdan her hangi bir iyilik gösterirseniz :
فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ

“Muhakkak ki, Allah onu bilir; emeğinizi boşa çıkarmaz, karşılığını verir” (Elm.tefsiri 2-273)

Binâenaleyh, veriniz efendiler veriniz. Bâhusus Allah (ve kur’an) yolunda kendilerini hizmete adamış olan fakîrlere veriniz, ihlâsınız ve olgunluğunuz size gece gündüz, gizli veya açık farkını hissettirmeyecek kadar yüksek olsun. (Elmalılı tefsiri 2-228)

Minnet yüklemek, başa kakmak suretiyle; verdiğiniz kişiye ezâ vermekten, riyâdan ve nifaktan sakınıp Allah rızasını gözeterek ve kendinizi Allah yolundan ayrılmayan biri yapabilmek için gönül hoşluğu ile gücünüzün yettiği kadar en iyisinden vermek âdetiniz, huyunuz, melekeniz olsun da, her zaman ve her şekilde veriniz. Çünkü :

CÖMERT OLAN KAZANIYOR
وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ

Rabbinizin bağışına ve takvâ sahipleri için hazırlanmış olup genişliği gökler ve yer kadar olan cennete koşun! (Al-i İmran sh-68)
الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ

Mallarını gece gündüz, gizli ve âşıkar hayra sarfedenler var ya, onların mükâfatları, Rableri katındadır. Onlara hiçbir korku yoktur, onlar üzüntü de çekmeyeceklerdir. (Bakara sh-47 Elmalılı tefsiri 2-228)

Gece ve gündüz, dar zamanda ve bol zamanda.. Yani her vakit ve her şekilde infak yapabilmek melekesini kazanmış olanlar yok mu :
فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ
Bu infâkları sebebiyle bunların, Rabbül-âlemîn katında, kat kat mükâfatları vardır.

وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ
Ve bunlara bir korku olmadığı gibi, hiçbir zaman mahzun da olmazlar.

“Verdiklerini dünya ve âhirette kat kat alırlar, bütün korkulardan selâmet bulurlar. Dünyada verdiklerine hüzün ve esef duymayıp memnun oldukları gibi âhirette de cimriler mahzun olurken, bunlar her türlü hüzün ve kederden uzak kalır, mes'ud olurlar” (Elmalılı tefsiri 2-230)

BU ÂYET-İ KERİME’NİN GELİŞ SEBEBİ
Hazret-i Ebu Bekir radıyallahu anh mâlik olduğu kırk bin dinarın :
on binini gece,
on binini gündüz,
on binini gizli,
on binini açıkça
olmak üzere birden tasadduk etmiş idi ve bu âyet-i kerime, o sebeple nâzil olduğu rivayet edilmiştir.

Hz. Ali radıyallahu anh dahi, dört dirhem gümüşten başka bir şeye mâlik değil iken, bunun birini gece, birini gündüz, birini gizli, birini de açıktan olmak üzere hepsini tasadduk etmiş idi.

Resulüllah aleyhisselam kendisine :
-Niye böyle yaptın? diye sorduğunda :

-Rabbimin va'dine hak kazanmak için, demiş, bunun üzerine Resulülah aleyhisselam :
 Şüphesiz sen onu hak ettin! buyurmuştur.

Ki, bu âyet-i kerimenin geliş sebebi bu olduğu da rivayet edilmiştir.
Bir rivâyette de, Allah yolunda cihad için atlar besleyip, (vasıtalar hazırlayıp) buna masraf edenler hakkında nâzil olduğu kaydedilmiştir. Bu sebeple, Ebu Hüreyre (r.a) hazretleri, bakımlı bir at gördüğü zaman :

الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً

âyet-i kerimesini okurmuş..

(Mühim ifade) :
“Bunlardan başka bu âyet-i kerimenin, bütün zamanlar ve bütün durumlar içinde zekat veren ve her hangi bir kimsenin muhtaç halini gördüğü vakit, hiç geciktirmeden derhal onun o ihtiyacını karşılayan ve başka bir zamana ertelemeyen kimseler hakkında” olup, bütün Müslümanları hayra koşmaya teşvik ve tergıb için nâzil olduğu da naklolunmuştur (Elm.alılı tefsiri 2-228)

Fahrüddin-i Râzî hazretleri Tefsir-i Kebir’inde :
Bu ayeti kerimenin, infâkla ilgili hükümleri beyan eden âyetlerin sonu olduğunda hiç şüphe yoktur. Bunda, infâk çeşitlerinin en mükemmel şekli açıklanmıştır» diyerek o da (mühim ifada kısmındaki) bu sonuncu rivâyeti tercih etmiştir. (Elm.alılı tefsiri 2-228)

“Dini ayakta tutma” emri istikametinde:

İlmi olanların ilmi ile, okuma imkânı olan geçlerin ders halkasına katılımı ile ve mâlî imkânı olanların maddî destekleriyle yürütülen her asırdaki KUR’AN hizmetlerini omuzlayan bu üç sınıf isimsiz kahramanlar için, bu âyet’i kerimelerin, ne büyük müjde teşkil ettiği, bir
düşünülmelidir.
H. Yılmaz / incemeseleler.com

Sahur ile Sabah namazı arası ne kadar?


Yayınlanma Fıkhi Meseleler
"Biz (bir kere) Nebî salla'llâhu aleyhi ve sellem ile berâber sahûr yemeği yedik; sonra Resûlullâh (sabah) namazına kalktı" dediği rivâyet edilmiştir.Zeyd İbn-i Sâbit'ten:
-Sabah namazı ile sahûr arasında ne kadar zaman bulundu, diye soruldu; o da:
-Elli âyet (okunacak) kadar diye cevâb verdi.   (Buhari tecrid 6-320)
Rivayetler Raviler :   Bu hadisi şerifin, sahihi buharide sevk olunan senedindeki ikinci ravi de sahabidir. Enes ibni Malik’dir.
Zeyd ile Enes gibi, iki yüksek sahabiden, birisinin diğerinden rivayeti suretiyle bu hadisin kuvvet ve sıhhat bakımından müstesna bir vasfı vardır.
Ezanla sahur arasındaki müddeti soran Enes ibni Malik’dir.
Bu iki ravinin, ikisi de Ensar’dandır. Enes (radiyallahu anh) en son vefat eden sahabidir.
İmsak’den 18 dakika sonra fecr’i sadık tulu’ etmiş bulunacağından sabah namazının ilk vakti girmiş bulunur ve sabah namazını kılmak sahih olur.
Fakat efdal olan, 50 dakika kadar bir zaman geçmelidir.
Diyanet işleri Reisliği ile İstanbul müftülüğü tarafından her sene yayınlanmakta olan imsakiyelerin altında sabah namazının ilk ve efdal vakitlerine işaret edilmektedir ki, sabah namazının, uykunun ağır basması sebebiyle kaçırılmasından korunmak bakımından çok isabetlidir. (Buhari muhtasarı tecrid’i sarih mütercimi Prof. Kamil Miras)
Kitapta açıklanan bu hakikate rağmen 1980 askeri darbesinden sonra, Diyanete musallat olan Tayyat Altıkulaç denilen kişi, imsak vakti ile sabah namazı vaktını birleştirerek görülmemiş bir yanlışlığa imza atmıştır.
İmsak vaktinden sonra, sabah namazının efdal vakti için 50 dakika beklemek şöyle dursun, zaruri olarak beklenmesi gereken 18 dakikayı bile bekletmediler.
Daha doğrusu millete, sabah ezanı vaktine kadar yemek yedirdiler. Halen yemeğe de devam ediyorlar. Eskiden, imsak vakti sala okunup imsak kesilir, 18 dakika sonra da sabah ezanları okunurdu. Yazık ki bu tatbikat ile imsak vakti ile sabah namazı vaktını birleştirdiler
Bir müslümanın, düşünmesi gerekmez mi? :
Eğer sabah vakti ise, neden hala yemek yenilmektedir?
Yok eğer sahur ve imsak vaktı ise, o zaman neden sabah ezanı okutturulmaktadır?
Bu vabalin altından nasıl kalkacaklar?
Müslümanların orucunu sakatlayanlar, aynı zamanda sabah namazını da vaktı girmeden kıldırtarak, milyonlarca insanın vebalini yüklenmişlerdir.
Ama, içinde Allah korkusu olmayanlar için bunların hiçbir önemi olmayabiliyor.

H. Yılmaz / incemeseleler.com