Günlük yaşamımızdaki esrarlı ayrıntılar

Yayınlanma Umumi Meseleler

Belki hepsine riayet etsek sadece bir kaç dakikamızı alacak ama esrarı, hikmeti çok büyük olan mevzular vardır. İşte akıllı, muttaki bir mümin bunlardan gafil olmamalı, üşenmeden yapmalıdır bu amelleri. İşte bu amellerden bazıları..

H.Ş.: Abdest’te başa kaplama mesh yapanın vücûdunu Allahü Teâlâ Cehenneme haram kılar. Sünnetler: dünyada hastalıklara, âhirette cehenneme karşı kaledir...

H.Ş.: Misvaklı abdest’le kılınan namaz, misvaksız namazdan yetmiş defa efdaldir (İbni Âbidîn C:1S:150)

Niyet:
Namaza niyet kalple yapılır. Dille niyet bid’attır. (M.İ.R.C:1-M:186)  Bilinmesi lâzım; mühim bir sünnet...

Ahzâb Duâsı: 
Musîbet zamanında, sabah namazı sünnetinin ikinci rekâtında, zamm-ı sûreden sonra, kunut yapıp “Ahzâb Duâsı” okunursa belânın def’ine sebep olur...
 
Gafleti def için: Sabah namazının sünneti ile farzı arasında şu duâ en az üç kerre okunur: “Yâ Hayyü yâ Kayyûm, yâ zel celâli vel ikrâm. Es’elüke en tuhyiye kalbî bi nûri mâ’rifetike ebeden yâ allah yâ Allah yâ  Allah yâ bedîassemavâti  vel erdı.” (Emâli Şerhi)

Şu tesbihi her gün yüz defa okuyan, sonsuz mükâfâta erer: “sübhânallâhi ve bi hamdihî sübhânellâhil azîm, ve bihamdihî estağfirullah.” (M.İ.R .C:1. M:307)

Sabah Namazını Cemâatle kılmak, bir gece nâfile namaz kılmaktan üstündür. (M.İ.R. K.S. C.1 M 52)  Sabah namazını cemâatsiz kılan kimsenin nefsi  kemâl bulmaz.

Sabah namazını, âile ferdleriyle de olsa cemâatle kılıp kerâhat vaktinden sonra, Allah rızâsı için iki rekât namaz kılan, ihram giymiş ve kurban kesmiş gibi, tam Hac ve Umre sevâbına nâil olur. (Nîmet-i İslâm S. 133)
 Sarık:
Sarıkla farz ve nâfile namaz, sarıksız kılınan yetmiş rekat namazdan üstündür. (Râmûz: 291/11) Akıllı kımse bu sünneti işler, kat kat kazanır, ahmaklar mahrum kalır...
 
Sabah namazı vaktini uykuda geçirmek:
Rızıkların taksimi ve berekâtin inme zamânı olan sabah namazı vaktini uykuda geçirenlerin rızkı noksanlaşır. Günün en şerefli zamanıdır. Vücûdun en zayıf vakti olduğundan, Verem hastalığının faaliyeti de o zaman başlar. Sabah uykusu rızkı noksanlaştırır. Koyun, köpek, çoban ve vezir hikâyeleri meşhurdur. Koyun o saatte uyanık; rızkı bol, nesli çok. Köpek uykuda; rızkı kıt, nesli azdır. Çoban da o saati boş geçirmeyip erenlerden olmuştur.

Sabah ve akşam namazlarından sonra onbir defa: “Lâ ilâhe illallahü vahdehû lâ şerîke leh, lehül mülkü velehül hamdü yuhyî ve yümît, ve hüve hayyün lâ yemût biyedihil hayri ve hüve alâ külli şey’in kadîr” tehlilini okuyanın maddî ve mânevî derecesi yükselir ve o gün günah işlemekten korunur. (Nîmet-i İslâm S: 133)

HÜVALLAHÜLLEZÎ:
 Sabah ve akşam namazlarından sonra, okuyan kişiye yetmiş bin melek istiğfar eder. O gün vefat etse şehid olarak gider.  (Râmûz 438) Böyle bir nimetten mahrum kalmak doğru olmaz...

ÂMENERRASÛLÜ:
Yatsı namazından sonra, okuyanın malı, canı, her şeyi gelecek yatsıya kadar himâye altında olur ve o kişiye bütün gece ibâdet etmiş sevâbı verilir. (Râmûz: 187/3) İnanmışlar istifâde eder, inanmazsa eli boş gider...

Salât-i Münciye Vitir namazında kunut duâlarından sonra okuyanın namazları  Mevlâ’ya tereddütsüz arzedilir ve kabûle sebep olur. Namazın kabûlü, kazancın büyüğüdür.

İstiğfar: Farz namazlardan sonra yetmiş istiğfar okumak, gelen musîbeti kaldırır, geleceğe mânî olur ve rızık genişliğine sebeptir. (M.İ.R.C:2.M:80) İnanan, unutmayan ve tatbik eder kârlı çıkar...

Âyetül kürsî, İhlas, Felak ve Nâs:
 Tesbihlerden önce, bu sûreleri okuyanları Cenâb-ı Hak iç ve dış hastalıklardan ve belâlardan korur. (Nîmet-i İslâm S:246) Güç iş değil, her zaman yapılabilir...

Duhâ Namazı’na devam eden kimsenin günâhı deniz köpüğü kadar olsa da affolunur. (Râmûz: 416/13) Duhâ namazı kılan, dünya sıkıntısı çekmez. Bu namazın yüzde yetmiş beş mükâfâtı dünyada verilir.

Evvâbîn Namazı kılanın elli yıllık günahı silinir ve ona bir sene nâfile namaz sevâbı verilir. (Nîmet-i İslâm. S:368) (Şir’a’da on iki yıl denilmiş.)

Teheccüd namazı 
H.Ş.: “Farz namazlardan sonra en fazîletli olan, Teheccüd namazıdır.” (Ebû Dâvûd. İhyâ C:1.S:1019) Bu namazı kılanların duâsı kabul, derecesi yüksek olur. Teheccüd vakti; gece, öğle namazına tekâbül eden vakitten imsak bitimine kadardır. Geç yatanlar, 12 den sonra kılıp yatarlar.

Evden Çıkan kimse: “Bismillahi tevekkeltü alellahi lâ havle ve lâ kuvvete illâ billahil aliyyil azîm” der, üç, beş veya yedi Âyetül Kürsî okur, altı tarafa, “Hû” der, yedinciyi içe çekerse, ilâhî kaleye girer, belâlardan emin olur. (Râmûz: 420/2)

Eve girerken Besmele-i Şerîfe okumak, Şeytanı kovar. Selâm vermek de bereketlere sebep olur.
 Namazdan Sonra,”LEKAD CÂEKÜM...” (S.Tevbe:128-129) okuyan, belâlardan korunur. Ona  o gün ölüm gelmez. Bir zât devam etmiş; “Okumayı bırak, bize gel” denilmiş.
 A.C.: “Sabırla (oruçla) ve namazla (Allahü Teâlâ’dan) yardım dileyin.” (S.Bakara:45) İşte boş dönülmeyen hâcet kapısı... Kuru yalvarmadan önce yapılacak iş; oruç tut, tesbih namazı kıl, hâcetin hâsıl olur, Mevlâ’nın inâyeti gelir.
İncemeseleler.com / Arşiv

İlim öğrenmek ve öğretmek ister miydiniz?

Yayınlanma Umumi Meseleler

İlim tahsil etmek, öğrenmek ve öğretmek Hz. Allah indinde çok önemli mükafatlara vesiledir. İşte birbirinden dikkat çekici hadisi şerifler. Hepsini okuyunve ezberleyin, hatta kayıt altına alın.

 H.Ş. Dilin verdiği sadakadan üstün sadaka yoktur. Zira, dil vâsıtasıyla bir Müslüman’a iyilik edilir, fayda verilir, diğer Müslüman’dan da zarar giderilir.  Kenzül-Hafâ (Dili din gayretinde olan kurtulur, gayretsiz helâk olur, hak ettiğini bulur.)

Kötülüğü görüp de eliyle diliyle ve kalbiyle men etmeyen kişi yaşayan ölüdür. Huzeyfe R.A.(Din gayreti olmayanda hakîkî hayat yoktur.)H.Ş.: En üstün sadaka şefâat eden dildir ki sen onunla esiri kurtarır, cinayeti önler, iyiliği tavsiye eder ve kardeşini hayra ulaştırır, onun hoşlanmadığı şeyi de önlersin.  Ramuz 1060 (Kurtuluş ilacı, selâmet yolu...)

H.Ş. İlimden bir mesele öğrendiğin zaman, o senin için kabul edilmiş  bin  rekat  nâfile  namaz kılmandan hayırlıdır. Bunu insanlara öğrettiğinde -amel edilsin veya edilmesin-, yine senin için kabul olunmuş bin rekat nâfile namaz kılmandan hayırlıdır.  Râmuz 39/8

 H.Ş.: Hiç kimse, insanlar arasında yayılan (gönüller dirilten) ilim değerinde sadaka veremez  Taberânî

 H.Ş.: Bir saat oturup ilimden bir mesele öğrenmek, bana bir geceyi sabaha kadar ibâdetle geçirmekten daha sevimlidir.  Beyhakî (İbâdet, şahsına hizmet olur, ilim, insanları ihyâ eder, iki âlemde saâdete sebeptir.)

H.Ş.: Bir kimsenin işittiği bir kelimelik hikmet(li söz) bir yıl (nâfile) ibâdetden hayırlıdır.   Buhârî - Müslim

 H.Ş.: Bir kimse insanlara öğretmek maksadıyla ilimden bir mesele öğrenmiş olsa, kendisine yetmiş sıddîkın sevâbı verilir. Deylemî

H.Ş.: Melekler ilim tahsil eden talebenin yaptığı (işten) hoşnut oldukları için ayakları altına kanatlarını sererler. Beyhakî  (1001 Hadis 166)

Hâsılı ilim: sırr-ı saâdet, sebeb-i selâmet, huzûra sebep, yüce devlet, büyük nimettir...  Cehâlet bunun tersi; hepsi dalâlet, hepsi nedâmettir.
İncemeseleler.com / Arşiv

Mümin için kritik bir başlangıç, Sabah Namazı

Yayınlanma Fıkhi Meseleler

Beş vakit namazın içerisinde pek ayrı bir ehemmiyet arzeder Sabah Namazı. Hz. Allah ona öyle ehemmiyetler vermiştir ki bu namazı cemaatle kılabilmek için kilometrelerce mesafe katetmeyi bile göze alır mümin. İşte Sabah namazının ehemmiyeti ile alakalı engin gülistandan derlenen bir kaç demet.

HK.: Ey Âdemoğlu! Günün evvelinde bana kulluk et ki, günün sonuna kadar seni kork-tuklarından emin edip, umduklarına ulaştırayım.

Rızıkların taksimi ve berekâtın inme zamânı olan sabah namazı vaktini uykuda geçi-renlerin rızkı noksanlaşır. Günün en şerefli zamanıdır. Vücûdun en zayıf vakti olduğundan, Verem hastalığının faaliyeti de o zaman başlar. Sabah uykusu rızkı noksanlaştırır. Koyun, kö-pek, çoban ve vezir hikâyeleri meşhurdur. Koyun o saatte uyanık; rızkı bol, nesli çok. Köpek uykuda; rızkı kıt, nesli azdır. Çoban da o saati boş geçirmeyip erenlerden olmuştur.

H.Ş.: Bir kısım melekler gece, bir kısmı da gündüz size gelirler. Sabah ve ikindi namazını sizinle kıldıktan sonra melekler semâya çekilir. Mevlâ meleklerine: “Kullarımı ne halde bıraktınız?” diye sorar. Onlar: “Yâ Rabbi. Onları namaz kılarken bulduk, namaz kılarken bı-raktık” derler.  (Müslim C 1 S. 260 Hadis No: 210)

H.Ş.:   Ayın on dördüydü. Resûlüllah S.A.V. aya baktı ve: “Şu ayı gördüğünüz gibi Rab-binizi göreceksiniz. Güneşin doğması ve batmasından evvelki (Sabah ve ikindi) namazları(nı)   edâ etmekte Mü'min kardeşlerinize elinizden geldiği kadar yardımcı olun ve bunu terk etme-yin” buyurdu. (Müslim C 1 S. 260 Hadis No: 216)

H.Ş.: Kim yatsı namazını cemâatle kılarsa, gecenin yarısını, sabah namazını da cemâatle kılarsa, gecenin tamamını namazla geçirmiş gibi mükâfâta mazhar olur. (Müslim C 1 S. 260 No: 287)

Sabah Namazını Cemâatle kılmayan kişinin, bir nefsi  aslâ kemâl bulmaz. (M.İ.R.C.1 M 52)

Sabah namazını, cemâatle kılmak bir gece nâfile namaz kılmaktan birkaç mertebe üs-tündür. (Bu noktaya dikkat etmeli...) (Mektûbat)

H.Ş.: Kim sabah namazını kılarsa, Allah'ın zimmetinde (himâyesinde)dir. Allahü Teâlâ zimmetinde olmayanı yüz üstü cehenneme atar. (Müslim C 1 S. 260 Hadis No: 288)

Ebû Hüreyre R.A.: “Biz Peygamberimiz zamanında erkenden sabah namazına gelmeyi, Resûlüllah ile savaşta bulunmuş kadar şerefli sayardık” demiştir.

H.Ş.: İki rekat sabah namazı, dünyadan ve içindekilerden hayırlıdır.

H.Ş.: Yatsı ve sabah namazı münâfıklara ağır  gelir. İnsanlar bu namazlarda olan füyüzât-ı ilâhîyi bilseler, emekleyerek de olsak (gelip) kılarlardı. (Ruhulbeyan C. 5 S. 444)

H.Ş.: Güneş doğuncaya kadar yapılan zikir ve tesbih İsmâil oğullarından seksen köle âzat etmekten efdaldir. (Ruhulbeyan C. 5 S. 444)

“Güneşin doğması ve batmasından evvel  rabbini hamd ile tesbih et (sabah ve ikindi namazlarını kıl.) (S. Taha 130)

Denilmiş ki, Kim beş vakit namazı devamlı cemâatle kılarsa, Allahü Teâlâ ona geçim darlığı ve kabir azabı vermez; kitabı sağından verilir, sıratı şimşek gibi geçer ve hesapsız olarak cennete girer.

Kim beş akit namazda ve cemâate gitmekte tembellik ederse, Allahü Teâlâ onun rızkın-dan ve kazancından bereketi kaldırır, yüzünden sâlihler sîması silinir, sâir ibâdetleri de kabul olunmaz. İnsanlar ona kalben buğzeder; kalbi aç ve susuz olarak kabz olunur,  Münker ve Nekir şiddetle sual sorar; kabri dar ve karanlık olur, hesâbı zor verir ve Allahü Teâlâ ona ce-hennemde azap eder. (Ruhulbeyan C. 5 S. 444)

İncemeseleler.com / arşiv

Ululardan Hikmetler

Yayınlanma Umumi Meseleler

Birbirinden güzel hikmetleri paylaşmaya devam ediyoruz. Dört büyük halifenin , Yahya bin Yusuf hazretlerinin, İbrahim Edhem Hazretlerinin hikmetli nasihatleri..
Akrabalar arasındaki dargınlık, ormana düşen ateşten farksızdır. (Hz. Ebûbekir R.A.)

(Üç günden fazla olan dargınlık, düşmanlığa dönüşür de, nerde, nasıl biter bilinmez. Her mü’min barışa yardımla mükelleftir. İşi azdırmaksa münâfık işidir.)



Nasihat etmeyen ve nasihat dinlemeyen kimselerde hayır yoktur. (Hz. Ömer R.A.)

(Nasihat, en büyük ilaç, hastaya yardım etmeyen kişi, ilaç saklayan mürüvvetsiz gibidir. Nasihat kabul etmeyen de, hekime hasım olan ve ilaç kabul etmeyen şuursuz hasta gibidir.)



Dünya üzüntüsü kalbde karanlık; Âhi-ret üzüntüsü, kalbde nur (ziya ve ışık)tır. (Hz. Osman R.A.)

(Değersize değer vermek, sıkıntıya sebep, âhiret devletini bilmek sonsuz saâdettir.)



Ana babaya iyilik, sâlih amellerin önde geleni ve en âlâsıdır. (Hz. Ali R.A.)

(Çünkü kişi peygamber duâsı gibi kıymete kavuşur, Hakk’ın rızâsını kazanır, evlâtlarından da iyi muâmele görür, iki âlemde mes’ut olur.)



İnsanın belâsı, dilinin cezâsıdır. (Hz. Ali R.A.)



Kişinin kıymeti, değer verdiği iş kadardır.  (Hz. Ali R.A.)

(Dîni, dünyası, îmanı ve ahlâkı onunla ölçülür; Hayırlı işlerle uğraşan asâletini, âdî işlerle uğraşan aşağılığını ispat eder.)



Tatlı dil sermâyedir. (Hz Ali R.A.)

(Mânevî devlete mazhar asilzâdelerde görülen güzel hal her muvaffakiyetin anahtarıdır.)



Hakkındaki takdiri ilâhî seni bulur, kaderi unutup da gam çekme. (Hz. Ali R.A.)

(İnsanları yıpratan dünya düşüncesi işte şu hikmetin bilinmediğindendir. Aşırı menfaat elde etmek için geceyi gündüze katar, zorlar da zorlar...Gene de eline takdir olunan geçer.)



İyiler âhireti, kötüler dünyayı düşünürler.

(Aklı selim sâhibi iyi insan iyi işe îtibar eder. Şuuru yerinde olmayan da ne yaptığını bilmez, gözü kapalı gider...)



Süfyan-ı Sevrî Hz.’ne biri başına gelen musîbeti anlatırken:

“Hemen buradan ayrıl! Allahü Teâlâ’yı şikâyet için benden aşağı birini bulamadın mı?” der.

(Bu büyük evliyâ: “Allah’tan gelen musîbetin def’ini de Allah’tan iste, Mevlâyı kullarına şikâyet etme” demek istemiştir.)



Bu meydanda saâdet topunu kapan, halkın iyiliği için çalışandır. (İyilik eden de, kötülük eden de kendine eder demişler.) İnsanların işine yarayan şey de biriktirip burada bıraktıkları değil; öbür âleme götürdükleridir. (Şeyh Sâdi K.S.)

(Biriktirip de burada bırakılan şey vârislerce taksim edilir, öbür âlemde hesâbı verilir. Eğer gaflet etmeden öbür âleme göndermişse o da senin hesâbını verir, bitmeyen huzûra sebep olur.)



İyilikler devam ettikçe geçmiş hatalar silinir. (Güneş gördükçe eşyaya hayat gelir, iyi yolda olmakla her şey düzelir.)



Mubahları fazla kullanmak da israftır. (Kimya’yı Saâdet S. 482)

(Allah’ın kitabı, resûlünün sünnetleri ölçü. Bu ölçülere uygun her şey dürüst, uymayan bozuktur.)



Gündüz Allahü Teâlâ’ya isyan eden, gece ibâdetine kalkamaz. (İbrahim Edhem K.S.)

(Has kullara ziyâfet olan gece ibâdetine kabul olunmak âsîlere haramdır.)



Allah’ım, bu adamı bana sataştıran hangi günâhımsa, bağışla!. (Yahya bin Hüseyin)

(Cenâb-ı Hakk Kitabı-ı Kerimi’nde bildirmiş: “Kulun üzerindeki nimetler Allah’ın lütfu, musîbetler nefsin amelindendir” suç işleme, cezâ görme!..)



Cefâ günâhlarından, safâ tâatindendir. (İslâm meşhurları)

Kat’î delillerle bildirilen bu hikmet hâfızada bulunsun. Suçlu cezâ görür itâat eden safâ ve selâmettedir.)



Dünyaya kiracı gibi yerleş , ev sâhibi gibi yerleşme.  Bırakıp gitmek zor olur.

(Resûlüllah’ın ağaç gölgesi diye bildirdiği yere yerleşen iyi düşünsün; nefsin gafleti insanı kötüye götürür.)



Dinini parçalayıp da dünyasını yamayanlardan olmayın. Dünyayı sevip  de âhireti unutanın ibâdetine îtibar edilmez.  (İbrahim Edhem K.S.)

(İlim, irfan, din, diyânet, mevkî ve makamını boşa harcayan hasta ruhlu kişiler kast olunmuştur.)



Hizmetin büyüğü: Sıhhat, servet ve saâdetin sigortası, sadakadır.

(Mü’minler için sadaka, belâyı def’eder, ömrü artırır, maksada ulaştırır, dünya ve âhirette kurtuluşa sebep, saâdete vesiledir.)



En makbul sadaka, insanları irşad etmek ve Allah ile arasını bulmaktır.

(Mânevî kârı büyük, her mü’mine farz olan mühim iş..)



Fukaraya verilen sadaka bire on, talebeye verilen sadaka, bire milyondur. İki cihan saâdeti kabul olmuş sadakada saklıdır.

(Aklı olan çorak yere tohum atmaz, iyi yere eker de ecir bekler.)



(Bu îtibarla erenlerin sözleri dertlere devâ gönüllere ziyâ ve şifâdır.)

Aziz  Müslüman! Bunca  beyanlar; her biri hazine değerinde kelâmlar, sana hizmettir. Yanlışı düzeltsin, hakla buluşsun, cefâ görmeden safâya, kavuşsun diye hazırlanmıştır. Dikkatle oku, başkalarına da okut ve anlat.

İncemeseleler.com / Arşiv

< Önceki

Olmazsa olmaz bir kale: Emre itaat

Yayınlanma İtikadi Meseleler

İtaat müessesesi İslam dininin manevi derinliklerinde bel kemiği mesabesindedir. Zira kendisine yapılan riayet neticesinde ameller ile elde edilemeyecek hasene kazanılırken, dikkat edilmediği zamanda müminin sevap hazinesinde derin yaralar açmaktadır. İşte itaat ile alakalı sözler..

         Ey Mü'minler, Allahü Teâlâ'ya ve Resûlüne ve sizden olan (halife, kadı, âlim ve diğer hak ve adâlet üzere hükmeden) emir sahiplerine itâat ediniz. Eğer (din işlerinden) bir şeyde ihtilâf ederseniz, -Allah'a ve âhiret gününe îman ediyorsanız- Allah'(ın kitâbın)a ve Resûlü'(nün sünneti)ne mürâcaat ediniz. Bu (sizin için) daha hayırlı ve neticesi daha güzeldir. (S. Nisa 59) 

H.Ş.: Neşede, kederde, zorlukta, kolaylıkta ve başkaları kendi arzûlarını senin haklı durumuna tercih ettiklerinde, her hal ve kârda, emîre itâat etmek vâciptir. (Müslim 6/1856)

H.Ş.: Emire itâat, bana itâat; ona isyan bana isyandır. (Râmuz 405/5)

H.Ş.: Emîre itâatin mükâfâtı harp meydanında alınan sevaba müsâvîdir. (Birlik ruhunu korumak, muvaffakiyetin sırrıdır. İdâreci muhîtinin itâatiyle muvaffak olur. Tefrika yıkılmaya yol açar.)

H.Ş.: Emîre isyan eden kimsenin ecri tamâmen yok olur. (Râmuz 431/2)

H.Ş.: Üzerinize, sizi Allah'ın kitabına göre sevk ve idâre eden burnu kesik siyah köle de olsa, itâat ediniz. (Müslim 6/1838)

H.Ş.: Kim emîrinin bir hareketini beğenmezse, sabretsin. (Ona karşı isyankâr tavır takınmasın). İtâatten bir karış dışarı çıkan, muhakkak câhiliyet ölümüyle (küfür üzere) ölür.(Müslim 6/1849)

H.Ş.: Emîre itâat etmeyene cennet helâl olmaz.

(Bu hadis-i şerif Hayber Günü, harbin kesilmesi îlan edildiği halde kıtâle devam edip o anda öldürülen kişi hakkında vâkî olmuştur.)

H.Ş.: Âdil olan imama isyandan ve yer yüzünde fesat çıkarmaktan sakın! Emir, halife, vâli... hâsılı sultan, baba; sen evlâtsın Sultan hata etse de itâat şarttır. (İhya C.2 S.843)

H.Ş.: Ülül’emre itâatten elini çeken, kıyâmet günü Allah'ın huzûruna hiçbir hucceti bulunmadığı halde çıkar. Ülül’emre bîat etmeden (tâbi olmadan) ölen, cahiliyet (küfür) üzere ölür. (Riyazü’s-Sâlihîn C. 2 S.83)

(Onu bulamayan, ruhuna bir Fâtiha üç İhlas hediye edip medet dilesin, denilmiş.)

H.Ş.: Kafası kuru üzüm gibi küçük (siyah) bir Habeşî köle dahî üzerinize âmir olsa, onu dinleyin ve itâat edin. (Riyazü’s-Sâlihîn C. 2 S.83)

H.Ş.: Bir kimse imama (emire) bîat eder, (elini tutar) ve ona uyarsa, elinden geldiği kadar ona itâat etsin. Sonra birisi çıkıp ondan idâreyi almak isterse sonuncunun boynunu vurun.(Riyazü’s-Sâlihîn C. 2 S.85)

Birliği bozmak maddî ve mânevî zararlara yol açar. Tevâzu ve teslimiyetin kâr u kerâmeti de izaha muhtaç değildir.

Hak dostları tevazu edip isimlerini dahî ortaya koymamışlar. Misal: “İmam-ı Rabbânî Yolu – İmam-ı Rabbânî Evlâtları – İmam-ı Rabbânî Kerâmeti” buyurmuş, kendilerini gizlemişler. Ancak ağaç meyveyi gövdesinden değil kolundan verir... Süleyman A.S.’ın veziri Asıf İbn-i Berhayâ Hz. Belkıs’ın tahtını bir anda getirmesi üzerine, “Bu Rabb’imin fazlındandır” diyerek hamd etti. Çünkü tahtı getiren vezirse de o, Süleyman A.S.’ın meyvesidir...

Benzeri bulunmayan eserlerle hizmet eden Hak dostlarına iftira etmek, küfre yardım olur; Müslüman’a yakışmaz... Bunun şuuru içinde fitneden vazgeçmeli, bilmiyorsa araştırıp öğrenmeli, yerli yersiz konuşmak, dirlik ve düzeni bozmak, hadis-i şeriflerle sâbit olduğu üzere, nifak alâmetidir.

Kütüphaneleri yıkmaya gerek kalmadı

Yayınlanma Tarihi Meseleler

Meşhur İngiliz Tarihçisi Arnold “A Study of Hıstory” (Tarihi bir çalışma) isimli kitabında Harf İnkılâbını değerlendirerek “Türkler harf inkılâbıyla  kendi kaynaklarına el atmak husûsunda yabancılardan farksız oldular” demekte ve şöyle devam etmektedir:

Günümüzde Hitler, kendi düşüncesine karşı olan bütün ilmî hazîneleri kökten yok edip kaldırmanın yolunu tutmuştur. Ne var ki, matbaanın îcadı bu faaliyetleri bir nevi imkansız hâle getirmiştir.

Hitler’in çağdaşı olan Mustafa Kemal ise, hedefini gerçekleştirmek için en başarılı ve en akıllı yolu seçmiştir. Türkiye’nin başkanı, vatandaşlarının eskiden mîras aldıkları kültür ve medeniyetin havasından kafalarını kurtarıp çok kuvvetli bir şekilde batı medeniyetinin potası içinde şekil almalarını istemiştir. Böylece alfabenin değişimi, kütüphânelerin yakılması yerine geçmiştir.

Bundan sonra Türk kütüphânelerini yakmaya lüzum kalmamıştır. Çünkü harf inkılâbıyla bu hazineler örümceklerin yuva yaptığı raflarda kapanıp kalmaktan başka bir şeye yaramayacaktır. Ancak çok yaşlı hocalar ve ihtiyarlar, onları okumak lüzûmunu hissedecektir. (Zafer Dergisi Ekim 1996 Sayı 138)

Hz. İsa Hanefi Mezhebinden mi gelecek?

Yayınlanma İtikadi Meseleler

11-Mektubatı-şerife 2. cilt 55. mektup.sayfa 145
Bu mektupda İmamı Rabbani hazretleri İmamı Azam hazretlerinin ulvi derecelerinden bahsediyor. Hatta kendisinin İmamı Şafii hazretlerini çok sevdiğini ve bazı nafilelerde onu taklid ettiğini fakat İmamı azama tabi olduğunu bu mevzuda İmamı Azam hazretlerinin sahıbülbeyt diğer imamların onun ıyali olduğunu anlatıyor.

Peki İsa a.s. Hanefi mezhebi üzre mi gelecek ?

Bütün bunlara rağmen ahir zamanda nüzülü sabit olan İsa aleyhisselam İmamı Azam hazretlerinin mezhebine tabi olacak demenin mahzurlu olacağına da dikkati çekiyor.

Zira bir peygamberin ümmetden bir alime tabi olmasının uygun olmayacağını ifade ettikten sonra belki şöyle demek daha münasib olur diyor.Hazreti İsa aleyhisselamın ictihadı imamı azam hazretlerinin ictihadına muvafık olacaktır.
İki ifade arasında çok büyük fark olup aradaki inceliğe dikkat etmek lazım ki İmamı Rabbani hazretleri de zaten bu inceliğe dikkatimizi çekiyor.

Hiç kimsenin bilmediği evliyaullah kimlerdir?

Yayınlanma Umumi Meseleler

Zamanın birinde bir zat kabenin yanında gerekli evradu ezkarı yapmış olmalı ki, ayağının tekini hafiften kabe istikametine uzatarak dinleniyormuş.

Bu manzarayı gören Hızır a.s. o zatın tepesine dikilerek onu uyarmak ister. O zatda şöyle bir kafasını kaldırır ve derki:

Bak benim peşimi bırak, senin Hızır olduğunu söylersem şimdi bütün ahaliyi başına üşüştürürüm.

Hızır a.s. hiç bir şey demeden oradan hızlıca ayrılır ve bir yerde durarak Hz. Allah'a durumu anlatır.

-Ey Allah'ım sen bana tüm evliyaların listesini vermiştin. Bu zat o listede olmadığı halde benim Hızır olduğumu nerden bildi?

deyince, Hz.Allah  şöyle buyurur.

Ey kulum, sendeki Evliyaullahın listesi, beni seven evliyaullahın listesidir.

Bunun haricinde, birde benim sevdiğim evliyaullah vardır ki onun listesi bende saklıdır. Benden başka kimse bilemez.

Hızır a.s. durumu anlar ve yoluna devam eder...

sadakat forum

Diğer cemaatlere bakış açımız nasıl olmalı?

Yayınlanma Manevi Meseleler

Her şeyin sahtesinin olduğu şu günümüz dünyasında maneviyattada sahte mürşidlik ya da ehil olmadığı halde sahte büyüklük gösterenlere bakış açımızın nasıl olması gerektiğini kendi yaşamından örneklerle ifade etmiş.

Üniversiteye gelene kadar dini ve tasavvufi dünyayı kendi içimde yaşamaktaydım. İtikadi anlamda anlatılan her şeyi şeksiz şüphesiz kabul ediyor, huzurlu bir hayat sürdürüyordum. Zaten sistemin getirdiği gereksinim de bunu icap ettiriyordu. Okulun en tenha yerinde masumane bir şekilde kılınan namazı bile magazin malzemesi yapan bir sistemden ne beklenebilirdi?


Ama üniversite dünyası her yönüyle özgürlükler alemi olarak karşımıza çıktığı için hayata ve insanlara bakış açısı da çok değişiyor insanın.Oradaki atmosfer sanki dünyanın özeti gibiydi.Yemekhane koridorlarında sosyalistlerinin afişlerinin olmadığı bir güne rastlamaz idik. Anfiye ders dinlemeye giderken önümüzde 100 kişilik bir grubun "Kahrolsun faşizm!" tempolarıyla yaptıkları eylemler günlük duyduğumuz rütin sesler arasındaydı. Ahlaksızlık örneklerine ise isterseniz hiç girmeyelim.

Böyle bir ortamda da dini gruplar inanılmaz gizli çalışma içindeydi. Hatta  üniversiteye kaydolurken saatlerce yanımda durup bana ilgi alaka gösteren birisinin, muallakta, sahipsiz bir insan olmadığımı anlayınca benimle ilgilenmekten vazgeçtiğini dünkü gibi hatırlarım. Mutlak manada, bu tür çalışmalara menfi yönde bakmıyorum. Çünkü Rasulullah (s.a.v.) Efendimiz,“şeytanın  insan  kurdu  olduğunu,  herkese  pusu  kurduğunu  ve  cemaattan  ayrılan,  tek  başına  kalan  kimseyi  kolayca  yuttuğunu”  haber  veriyor. Ancak işin mukayyed kısmına girdiğimiz zaman, bazılarının ehli sünnet çizgisinden çıkarak su gibi berrak kalpli öğrencileri maddi imkansızlıkları da koz olarak kullanıp kendi taraflarına çekip zehir aşıladıklarını görünce de karşıma çıkan her insana, acaba? gözüyle bakıyor,bana biraz sıcak ilgi gösteren birisinin nereye gelmeye çalıştığını gizliden gizliye süzmeye çalışıyordum..

Böyle bir dünyanın ve arkadaş ortamının içerisine girince, yıllardır kalbimizde saklı olan özel dini hususlar ve sadece kendi taifemizde olduğuna inandığımız ayrıcalıkları arkadaşlarımızla müzakere etme gereksinimi duyar olduk. Bir çok cemaate mensup arkadaşlarım ile samimiyetimize istinaden özel bilgileri de paylaşıverirdik ara ara. Ve yine internette de İslami forumlara olan ilgimin başladığı yıllardı bu yıllar. Orada da kendilerini İslam’ın kurtarıcısı olup başkalarını iraptan mahalsiz sayan gruplara, cemaatlara cevap yetiştireceğiz derken bazen cevap vermede yetersiz kaldığıma kanaat getirdim.  İşte o zaman iç dünyamda daha önce hiç aklıma bile gelmeyen bazı endişeler meydana gelmeye başladı.

Kendimizde olduğu için Mevlamıza sonsuz hamd ettiğimiz bazı özel bilgiler, durumlar, vasıflara; başka meşrepler, gruplar da sahip olduklarını iddia edince kafamda bulanıklıklar meydana geldi. Çünkü zamanın sahibinin kim olduğu, vazıfları, göstermiş olduğu kerametler ile alakalı bilgilerim, onların bilgileri ile çakışıyordu. Hatta gerçek hayattan alınmış bazı romanları (yazarının sağlamlığına güvendiğim) okuyunca, iyice kafam karışmaya başladı. Bir örnek vermek gerekirse; romanın birindeki bir genç çok ciddi bir kaza geçiriyor ve rüyasında AbdülKadir Geylani Hz.leri ve zamanın sahibi olarak takdim edilen kimse onu tedavi ediyordu. Hatta görülen bir rüyada o zat  Efendimiz s.a.v. ile yurt binaları bile  açmaktaydı.

Cemaatlerin özel bilgilerine, işledikleri fiillere ehli sünnete muğayir olmadıktan keri söz söylemek haddime değildi hiçbir zaman. Ama bazıları o kadar iddialı sözler söylüyorlar ve kendilerini o kadar ayrıcalıklı görüyorlardı ki hayretler içerisinde kalıyordum. Çevremdeki dostlarıma bu tür konuları açtığım zaman espri mahiyetinde söyleseler de “seni de kaybettik” diyorlardı. Yapayalnız kalmıştım bu hususta. İçime gömülü şekilde yıllar birbirini kovalıyordu. Neyse ki uzun bir zaman sonra Hz.  bana El- İbriz Kitabıyla tanışma fırsatı verdi. Sorularımın cevabını kitabî olarak bulmuştum ya ! Dünyalalar benim olmuştu.


Kitaptaki sorumuzu ilgilendiren hususları kısa kısa aktaralım. A.Debbağ hazretleri şöyle buyuruyor:
"Ümmet-i Muhammedin Allah-ü Teala yanında büyük kıymeti vardır. Bunun için bir ümmet, hiç kimsenin defnediğilmediği bir türbede toplansa, orada büyük bir zatın yattığı kanaat olsa, Cenab-ı Hak süratle icabet eder ve onların duasını kabul eder."
Demek ki, çevremizde duyduğumuz, falanca zat şuraya (alakasız bir yere) gitmişte şifa bulmuş, şurası çok bereketli bir yermiş, şu zattan dua istimdat etmişte hastalığından kurtulmuş gibi söylemlerin uydurma olmayıp, halis niyetlere göre Cenab-ı Hakkın bir lütfu olduğunu anlamış oldum.

Aklıma takılan hususlardan birisi ve en önemlisi ise bir takım insanların hayranlık duyduğu ve benim ise bir türlü bu hayranlığı anlayamadığım şeyhler, üstazlar dini liderlerdi. Zira gerek yapmış olduğu hal hareketler, söylemiş olduğu sözler vb. ahvalden ötürü evliya olması tasavvur bile edilemeyecek, hatta dinden çıkmamış olması bile kendisine verilecek en güzel sıfat olup piyasada dolaşan bir çok  sözde mürşidlere, üstazlara insanların tabi olması, hatta tabi oldukları halde manevi anlamda istifade etmeleri yıllardır çok garibime giden ve cevabını veremediğim hususlardandı. Yine bazıları vardı ki hakikatte evliyaydı belki ama zamanın sahibi yakıştırmasının yapılması çok ağırıma gidiyordu.

Abdülaziz eddebbağ hazretleri bu hususu ise şöyle izah ediyor:
"Bir kimsenin halk indinde veliliği meşhur olsa bu diri veliyle Allah'a tevessül edenin  Allah ihtiyaçlarını yerine getirir. Halbuki o kimsenin velayetten hiç nasibi olmasa bile.
O dua eden halktan kişinin haceti, zamanın kutbu olan, tasarruf ehli olan veliler, o veli olmayan kimseyi veli suretine ikame ederler.

Sebebi de bütün zulmet ehli onun etrafına toplansın, duaları kabul ediliyor diye ibadet ve dua etsinler, kurtulsunlar diye. Misali  şu ki: O kimseyi yani veli olmayan kimseyi tasarruf ehli veliler korkuluk kabul ederler. Bir bostan tarlasındaki korkuluktan kaçan kargalar gibi, hakikatte bostan sahibinin yaptığı fiilden kaçtıkları gibi, tasarruf sahibi velilerde veli olmayan kimseyi korkuluk gibi oraya dikmişler ve zulmet ehlini oraya toplarlar.
Orada tasarruf edeni, halk o kimse zannederler, esası bilmezler. Onlara bunun esası bildirilemez, çünkü takat getiremezler."
Ve bütün şifrelerin çözüldüğü andı...Arkadaşlarımın anlatmış olduğu ve yalan olmadığına inandığım ama inandığım zamanda benim içimdeki bilgilerle çelişen durumları, romanlarda anlatılan yaşanmış esrarengiz hadiseleri yukarıdaki anlatılan şablona oturtuvermiştim.
Aklıma şu da geldi. Tasavvufta zamanın mürşidi kamiline temessük etme hadisesi bir nasipten ibaretti. Şimdi bu nimet kendisine nasip olmamışların da başıboş dolaşmasındansa en azından bir yere bağlı olmaları ve böylece dini daha derli toplu yaşamaları açısından bostan korkulukları çok güzel bir fırsat değil miydi? Ve çevremde duyduğum o esrarengiz rüyaların, kerametlerin, mazhariyetlerin hepsinin asıl kaynağı sahibüzzaman değil miydi?

İzahın devamında şu misali veriyordu, Debbağ Hazretleri:

"Böyle hakiki kıymeti olmayan bir kimseyi şeyh edinen bir kimse geldi. Gece kendisine tuzak kurulan bir yerden geçmek istiyordu. Şeyhine dedi ki:(Ey efendim, Rasülüllah s.a.v. efendimizin yüce makamı hürmetine sana yöneliyorm. Bu yoldaki tehlikeden beni kurtar. Beni kurtarırsan  sana bir hediye de yapmayı vaad ediyorum.
Bu adamın bu yalvarmasını bazı tasavvuf ehli veliler işittiler. Rasülüllah s.a.v. efendimizin ismi şerifine tazim ettiler. Tasarruf sahibi veli o adamla bizzat gitti ve o adamın kalbine ünsiyet verdi, o yolu beraber kateddiler. Adam o tasarruf sahibi veliyi görmüyordu. O eşkiyaların da kalbine Allah korku ve uyku verdi. Ona bir şey yapamadılar. Bu hal üzerine müridin şüphesi kalmadı ki onu kurtaran şeyhi (sahte şeyh) zannetti. Vaktaki yoldan döndü ve şeyhine vaad ettiği dört miskal altını da hediye etti... "
Ne mutlu Peygamberimiz (s.a.v.) ' in ve Ashabı Kiramın yoluna  milimi milimine, hüvesi hüvesine  tabi olanlara.

Müjdeler olsun sahibüzzamana kavuşup onun yoluna köle olma nimetine mazhar olanlara...

Miftahulkuluub / incemeseleler.com editörü

Zamanın sahibi nasıl bulunur?

Yayınlanma Manevi Meseleler

Ahirette herkesin kendi imamı ile çağırlacağı bir hakikattir. Tasavvuf yolu ile Seyri sülükte manevi kariyer elde etmek isteyen bir müridin ilk ve enn önemli işi manen kendisine irşad  vazifesiverilmiş zatı bulabilmektir. 
“Ey iman edenler! Allahtan korkun ve ona yaklaşıp vasıl olmak için vesile arayın…”(s. Maide 35)ayeti kerimesi ; “Kim ki zamanın sahibini bilmeden ölürse cahiliyet üzerine ölmüştür” hadisi şerifi ve “Şeyhi olmayanın şeyhi şeytandır” gibi bir çok nass ve delaleti nass, mürşid-i kamile temessükün elzemliğinden bahsetmektedir. Ayette geçen vesileden muradı Fahreddini Razi Hazretleri tefsirinde, “mürşidi kamil” olarak ifade etmiştir. Emr-i ilahi olan bu muazzam devlete müracat etmek akıllı bir müminin ilk yapacağı iştir. Yavuz Sultan Selim hazretlerinin de dediği gibi Cihana (dünyaya) sahip olmak kuru bir kavgadan ibaretmiş, bir mürşidi kamile bent olmak(onun müridi olmak onun terbiyesi altında yetişerek nefsini tezkiye etmek ) her şeyden evla imiş.Bu mukayese ve bent olmak aklın tartıp anlayacağı bir şey değildir.Akıl ne kadar zorlarsa zorlasın müritlik mürşitlik rabıta tasavvuf vs. kavramların özünü tartamaz.Başka bir ifade ile maneviyat aklın bittiği yerde başlar.Bu ifadelerle kalbimizi tenevvür ederek  gönlümüzü neş’elendirdikten sonra ibtida-i kelam yapalım;

Yukarıdaki uyarılar hak olunca şer’i emirleri kusursuz bir şekilde yerine getiren her müminin yapmakla yükümlü olduğu husus, zamanın sahibinin emrinde hareket ederek ona mürid olarak nefsini tezkiye etmektir. Fakat hikmet-i ilahidir ki; zamanın sahibi ve mürşidi kamil olan zatları bulmak herkese nasip olmamaktadır. Hatta bir kimseye nasip olmayınca demir ayakkabı giyerek ve Nuh a.s. kadar yaşayarak bu zatı bulmak için gayret sarfetse bile onu emeline ulaştıramaz. Fakat nasip derken tesadüfen bulunması, ya da şansa bağlı olmak anlamında düşünülmemelidir. Bu kapıya adım atan her mürid bunu ya akıttığı göz yaşı ırmaklarına ya bir hayır duaya ya ecdadına ya da başka Rıza-i İlahiyi celb eden durumlara borçludur. Madem ki nasip işi, o halde nasibim varsa zaten ulaşırım o zata diye kenarda oturmakta çok yanlış bir harekettir. Zira o uğurda gayret sarf etmek bile ne yüce bir saadettir. Asıl nasipsizlik hiç umursamadan bu zatları arama peşinde olmayan tembel ve cahillerdir.
Her şeyin sahtesi olduğu gibi bu yüce zatları da taklit edip halkı kandıranların olduğu da unutulmamalı ve bu zatların alametlerini çok iyi bilerek hakikisi sahtesinden ayırt edilmelidir. Bu zatlar kimlerdir? Efradını câmî ağyarını mani şekilde nasıl izah edilmelidir?

Zamanın sahibi, aynı zamanda mürşid-i kamillerdir. Malum olduğu gibi Peygamberler hidayeti beşer ile vazifeli olup bu makam kesb ile yani gayretle elde edilen bir makam değildir.Hazreti ın tensibi ve takdiri ile ezelden muayyendir. Hatem-ül Enbiya olan Efendimiz s.a.v’den sonra yüzyıllar geçeceği ve bunun neticesinde de insanların dinden soğuyacakları göz önünde bulundurulduğu zaman, insanları İslamiyet’e tekrar ısındırmak ve zayıflayan dini celili İslamı kıyamete kadar canlı tutacak müceddidler, Peygamber varisleri, zamanın sahipleri, mürşidi kamiller geleceği haber verilmektedir. Bu makam da kesbi değil vehbidir.Yani bu makamlarda ezelden belirli olup çalışmakla gayretle binlerce kitap yazmakla, gece gündüz ibadet etmekle, zikirle, ulaşılacak makam değildir.Mürşidi kamillerdeki ezelden muayyenlik evsafı, kesbi sonucu velayet yolunda mesafe kat eden evliyaullah ile Mürşid-i kamilleri birbirinden ayırır.Yani mürşidi kamillik ezelden belirli olup kişinin kendi isteği ile ulaşacağı makam değilken evliyalık makamı ise kişinin kendi gayreti ile elde edeceği bir makamdır.

Mesela İmam-ı Gazali hazretleri iman hakikatleri ile ilgili başta olmak üzere yüzlerce mevzuda harika eserleri olmasına rağmen, unutulması mümkün olmayan gönül sultanlarımızın başında olmasına rağmen, bütün ilimleri yutmasına rağmen, tüm bunlar mürşid-i kamil olması için yeterli olmamış ve hiç bir zaman da böyle iddiada bulunmamıştır.Hiç bir zaman ben şu kadar kitap yazdım o halde ben müceddidim dememiştir. Hatta o müstesna zatları ve müntesiplerini övgü için, velilik ve velayet sırları hakkında  “el munkızu mineddalal” isimli eserinde şu izahatı yapmaktadır:
“Zahiri ilimleri bırakıp, çalışma ve gayretimi tasavvuf üzerine verdim.Yakinen anladım ki, hak  yolunda olanlar ancak tasavvuf erbabı olan sofilerdir.Onların iç alemleri (kalpleri ), yolları ve ahlakları en güzel şekildedir.Eğer akıl, ilim ve hikmet sahipleri bir araya toplanıpda sofilerin tarikatini değiştirip ondan daha yüksek ve daha güzel bir yol bulalım diye birleşseler, mümkün değil bulamazlar.” Hatta tasavvufa sonradan da olsa girmesi neticesinde geçmiş hayatı ile ilgili şu itirafları yapmıştır. “Anladım ki hakiki kurtuluş Rasülüllah’ın ruh ceryanına bağlanmaktan ibaretmiş.Gerisi (binlerce kitap yazmak vs.) hayal ve vehimden ibaret.”Aynı şekilde amelde mezhep İmamımız İmam-ı Azam hazretleri de mezhep kurmak kadar maddi ve ledünni ilme mazhar olmasına rağmen “(tasavvufa girdiğim) son iki senem de olmasaydı helak olmuştum” diyerek mürşid-i kamillik makamının müstesnalığını ifade etmişlerdir.

Nasıl ki Peygamberler günah işlemekten masumdurlar, bu zatlarda mahfuzdurlar.Bu zatlar o kadar geniş yetkilere sahiptirler ki hadisi şeriflerde de zikredildiği gibi yağmur onlar sebebi ile yağar, yardım olunanlar onlar sebebi ile yardım olunur hatta yeryüzü onlar sayesinde ayakta durur.Yeryüzünün gerçek çivileridir, harcının demirleridir en yüksek tepeleridir.Mektubat-ı Rabbanide de buyrulduğu gibi;  Onların irşadının ve hidayetinin nurları bütün dünyaya yayılır. Yer küresinin ortasından ta arşa kadar herkese; rüşd hidayet iman ve marifet onların yoluyla gelir.
Bu mübarek zatlar her devirde mutlaka bulunurlar.Sayıları bir, iki en fazla 3 tür.Veliliğin en üst derecesindeki bu zatlara kutbul aktab, gavsül azam ve kutbul üla denir.Bunların en büyüğü de kutb-ul aktabtır.İşte bu zat Peygamber efendimizin tam varisidir.Peygamberimizin tam varisive her biri tasavvuf müntesibi olan bu zatlar bölük bölük parça parça değil bir bütün halinde Hz Ebubekr r.a. dan itibaren kopmadan, tasarrufu sona eren diğerine görevini devrederek bir silsile halinde aynı meşrebten ve aynı menbağdan feyizlenerek, aynı doğrultuda aynı metodlarla görevlerini devam ettirmişlerdir.İşte bu tasarruf sahibi zatlara silsile-i sadat (seyyidler zinciri) denmektedir.Kendi aralarında derece olan bu zatların en alt derecesindeki makamda olan birisiyle bu silsileden olmayan en büyük evliyanın arasında bile mukayese edilemeyecek kadar fark olduğu büyüklerimizden  haber verilmektedir.Bulundukları zaman içerisinde tasarruf sahibi olan bu mürşidi kamiller, silsilei sadatın bu müstesna şahsiyetleri, tam varis olmaları hasebiyle zamanlarının sahibidirler.

Tasavvuf hakkında bilgisi olmasına rağmen, o balı anlatmasına rağmen tatmamış, hem hal olmamış, bir mürşidi kamil olarak etrafına feyiz ve nur dağıtma yetkisi kendisine verilmemiş, ya da tasavvuf ehli olsa da sadece bir mürid olarak bu müessesede yer almış,bu silsilei saadatın devamı şeklinde olarak kendisinden önceki mürşid-i kamilden emaneti teslim almamış, zamanında yapmış olduğu hatalara her ne kadar tövbe etse de “o mürşidi kamiller ki günah işlemekten mahfuzdurlar” kaidesine uymayan bir evliyaya; gösterdiği birkaç keramet ve yazdığı etkileyici kitaplardan esinlenerek; “-bu kadar muhteşem bir zat ancak zamanın sahibidir.” diye sadece aklı kullanarak yorum yapmak, o zata olan bir saygısızlık ve aynı zamanda akılla anlaşılamayacak olan tasavvuf müessesine, zamanın gerçek sahibine, hakiki mürşide, kendisine bu asrın veraset-i tammesi verilmiş zata  karşı olan bir nasipsizliktir.Çünkü ilim erbabı bir zat bilir ki; denizde yürümek, hava da uçmak, kılık değiştirmek, binlerce kitabı kısa zamanda ezberlemek, zamanındaki alimlerin hepsini mağlup etmek gibi kerameti evliyalar bu manevi yolda çok basit ve oyuncak mesabesindeki hallerdir.İmam-ı Rabbani Hazretlerinin de mektubatta ifade ettiği gibi, bu kerametlere kendisini kaptırmak tıfılların işidir.Asıl keramet müminlerin kalbine nuru ilahiyi tutuşturabilmek ve akıtabilmektir.

O halde;  zamanın sahibine kavuşma yolunda olan bir mümin, her zaman bu nimete mazhar olabilmek için bol bol dua ve iltica etmeli ve Cenab-ı Allaha yalvarmalıdır. Abdülkadir Geylani (k.s.) Hazretleri bir sohbetinde dinleyenlerine şöyle der;

“Salih zatların peşine takıl.Kimin Salih kimin münafık olduğunu bilemediğin için gece kalk; iki rekat namaz kıl ve ardından şöyle dua et:
- Ya Rabbi! Bana Salih kullarını göster.Beni sana getirecek klavuzu göster.Gözümü sana yakınlık nuru ile nurlandırarak mükemmelleştir.Bana başkalarının gördüklerini anlatan değil, bizzat gördüklerini haber verecek bir klavuzu bildir.” Bu tür halis muhlis bir niyetle, zamanın sahibi zata bağlanıyorum niyetiyle başka birisine intisap etse bile bir kişi, zamanının sahibinden feyz alacağını İmam-ı Rabbani hz’leri Mektubatında  haber vermektedir.Yeter ki tasarruf sahibi zat incitilmesin.Beyazid-i Bestami hazretlerinin de söylediği gibi “Hakikat yolu aramakla bulunmaz ama bulanlarda arayanlardır” sözünü de unutmayarak bu aşkından şevkinden hiçbir zaman sapmamalıdır.Ne mutlu tasarruf sahibi zatı bulup o devletten istifade edenlere, müjdeler olsun Peygamberimizin sünnetinden zerre miktarı sapmadan İslamı yaşayabilenlere....
Miftahulkuluub / incemeseleler.com editörü

< Önceki

Darülharpte faiz meselesi üzerine

Yayınlanma İtikadi Meseleler

Yıllardır Alemi İslamda tartışılan bir mevzu. Hatta Türkiyede bazı gruplara, "faize helal diyorlar.. "diye faizin savunuculuğu görevi yakıştırılır. Aslında darül harpte gerçekten farklı bir durum var. Bunu ümmetin müctehidleri asırlar öncesinden ifade etmişler. Peki nedir o farklı durum?

Darı harpte Müslüman ile harbi (ğayri Müslim) arasında riba cereyan etmez. İsmi riba (faiz) de olsa Hanefi Mezhebi İmamlarına göre şer’an  faiz değildir. Hanefi mezhebinin fıkıh kitaplarında bu hususta ittifak vardır. Çünkü Rasülüllah (sav) Efendimiz: “Darı harpte Müslüman ile harbi arasında riba yoktur” buyrulmuştur.  Darı harpte Müslüman ile harbi arasında yapılan her türlü fasit (bozuk) alış verişte böyledir (yani mubahtır.) Bunu Zeylei kitabında zikretti. Çünkü harbinin malı Müslüman için mubah olan bir maldır. Müslüman’ın eman akdi yapmasıyla (pasaportla girmesiyle) harbini malı harbinin malı onun iç,in masum olamaz. Ancak sözünde durmayıp hainlik yapmamak ve harbini elindekini rızası olmadan almamak lazımdır.  Eğer harbiden onu rızasıyla alırsa  kendisine mubah olan bir malı almış olur. Darı harpte Müslüman olup hicret etmemiş Müslümanların malının hükmü de İmam-ı Azam indinde harbinin malı gibidir. İmam-ı Ebu  Yusuf ve Muhammet’e  göre ise iki Müslüman arasında cereyan ettiği için riba olup haramdır. Yani İmameyne göre darı harpte iman edenin canı ve malı masumdur[1] Darı harpte Müslüman, harbinin malını rızasıyla olmak şartıyla hangi yolla alırsa alsın, isterse fasit akit ve kumar ile almış olsun  ona mubah ve helal olmuş olur. İmam-ı Ebu  Yusuf; darı harbe eman (pasaport) ile giren buna muhaliftir demiştir. Eimme-i selase (üç mezheb imamı) da muhaliftir. [2]

Darı islamda zimmi kafir ile Müslüman arasında riba haram olduğu gibi harbi darı islama eman ile girerse Müslüman’la arasındaki riba da Müslüman’a haram olur.

Ancak darı harpte Müslüman ile harbi arasında ribanın cari olmayışı fazlalığı Müslüman aldığı zamandır.  Kumar da böyledir. Yani Müslüman kazanıp aldığı zaman helal olur.  Çünkü bunun illeti  harbi kafirin malının mubah olmasıdır.[3]

---

[1] Dürer ve Dürer Haşiyesi

[2] Dürrülmuhtar – Reddülmuhtar C.5  S. 186

[3] Fethulkadir C.7 S. 38-39

F.A. / incemeseleler.com

Zekat ve kurban nasıl hesaplanır?

Yayınlanma Fıkhi Meseleler

Zekatın hak olduğunu biliriz. Zamanı gelince de yakınımızdaki hocalardan birisinden yardım isteriz. Halbuki ilim öğrenmek her mümin üzerine farz ise zekatla sürekli hemhal olan bir zenginin de bu ilmi öğrenmesi icap eder. O yüzden en azından şu ibtidai bilgiler bilinmelidir.

Bir müslüman zekât verebilecek kadar zengin olup olmadığını şöyle hesaplar; Önce zekâta tabi olan (zekât verilmesi gereken) mallarını alt alta yazar. Bunlar;  

1-Elindeki altın ve gümüş  2-Nakit para  3-Sağlam alacaklar  4-Ticari eşya.  Sonra bunların kıymetlerini karşılarına yazıp toplar. Vadeli bile olsa ödenmesi lazım gelen borçlarını  yekünden çıkarır. Eğer birine kefil olmuşsa o da onun ödeyeceği borç sayılır. Kalan miktar eğer altının nisabı olan   80.14 gr  altın değerine ulaşırsa kırkta birini  zekât olarak vermesi farz olur.

  Gelir-Servet hesabı                                                        Gider-Borç hesabı

1- Altın-Gümüş:             400.000.000  TL              Yekün Borç:900.000.000 TL   

2- Nakit para     :          1.000.000.000 TL

           3-  Sağlam alacaklar:       950.000.000 TL

           4-  Ticari eşya :            1.550.000.000  TL

                      Yekün:              3.900.000.000   TL

                                           Servet hesabı yekünü:    3.900.000.000 TL

                                           Borç yekünü              :       900.000.000 TL

                                           Kalan yekün              :    3.000.000.000  TL

                                                                                  Kırkta biri :75.000.000 TL

            Sağlam alacaklar:Borçlunun inkâr etmediği veya çek senet karşılığı olup inkârı mümkün olmayan alacaklardır.

Ticari eşya: Satmak için alınan her şey olup bu günkü alış fiyatı üzerinden hesaplanır.

            Kira  getiren fazla ev dükkan ve kazanç için çalıştırılan kamyon,taksi, iş tezgâhları zekât hesabına girmez. Alınacak maaş da zekât hesabına girmez. Ancak zekât verirken maaştan elinde olan parayı da dahil eder.

            Kendisinin ve bakmakla sorumlu olduğu aile efradının bir senelik beslenme, giyecek, yakacak, doktor, ilâç vs. masrafları demek olan bir senelik nafakanın borçlarıyla beraber zekâta tabi malından düşülebileceğini Hanefi mezhebinden hiç kimse söylememiş ve hiç bir kitapta bu mevcut değildir. Ancak elinde nafaka ve diğer asli ihtiyaçlarına harcamak üzere beklettiği parası varsa Bahrurraik ve Tahtavi isimli kitaplarda “Bu para için senesi dolunca zekât lâzım gelmediği İmam-ı Âzam’dan rivayet edildi.” denilip, yine Bahrurraik’te “Lâkin bu Bedayi ve Miracüddiraye’de beyan olunana muhaliftir.” demiştir.  Bedayi’de de “Altın ve gümüş hilkaten ticaret için teayyun ettiğinden niyet ile tayine muhtaç değildir.  Altın, gümüş ve nakit paralarla ticarete niyet edilmesin veya nafakaya niyet edilmiş olsun her halü kârda zekâtını vermek farz olur.” denilmiştir.  Reddülmuhtar isimli fıkıh kitabında da az önce Bahrurraik’te beyan ettiğimizin aynısı söylenmiştir. Fetva kitaplarından Behçe ve Abdurrahim’de de “Oturacağı evi olmayan kimse ev satın almak için para biriktirse, üzerinden sene geçince zekâtını vermek lazım olur.” demektedir. Ömer Nasuhi Bilmen’in  Büyük İslâm İlmihal’i 1985 tarihli baskısı 330. Sayfada da “Elde bulunan altın veya gümüş nakitler, külçeler, zinet takımları, kendileriyle ticarete niyet edilmese de  veya  bunlar nafakaya, ev satın almaya sarfetmek üzere saklanmış olsa da nisaba baliğ olunca zekâta tabi olurlar.” denilmektedir. Buna göre zekât hesaplanırken eldeki paradan nafaka düşülmeyeceği gibi, nafakaya ayrılan paranın da  ekseri Fukaha’ya göre zekâtını vermek lazım gelir.

            Fabrika veya şirkete hissedar olanların zekâtının hesaplanması:

            Bir fabrikanın makineleri ve diğer demirbaşları zekât hesabına girmez. Döner sermaye üzerinden zekât hesaplanır. Fabrikada hissesi olan hissesi nisbetinde döner sermaye üzerinden zekât verir. Mesela fabrikanın bütün sermayesi dört yüz  milyar olup sabit tesislerin kıymeti iki yüz milyar olsa, bu fabrikanın döner sermayesi iki yüz milyardır. Bu fabrikada yüz milyon liralık hissesi olan bir kimse elli milyonun zekâtını verir. (Eğer nisaba malik olursa)

            Toprak mahsullerinin zekâtı: Toprak mahsullerinin zekâtına, Arapça “onda bir” manasına gelen “öşür” denir. Çünkü bunun zekâtı onda birdir. Ancak eğer suyu taşınarak veya para ile satın alınarak tarla, bahçe sulanıyorsa o zaman yirmide birdir. Topraktan çıkan az olsun çok olsun başka bir masraf düşülmeden zekâtı verilir. Bir sene sonra değil  topraktan çıkıp hasat edilince hemen verilmesi farz olur. Sahibinin akıllı ve baliğ olması da şart değildir. Çocuk ve delinin malından da verilmesi farz olur. Kavak  ağacı ve bal da dahil olmak üzere topraktan elde edilen her şey de öşür vardır.

---

[1] Nisab: Dinimizin koyduğu bir ölçü olup ; Altının nisabı 80.14 gram, gümüşün nisabı ise 561 gramdır. 

[2] Kameri yıl miladi yıldan on gün eksiktir.

 F.A. /incemeseleler.com

Zekât ceza değil mali bir ibadettir. Zekât hür, âkıl ve balığ olup nisaba sahip olan her müslümana nisaba malik olduktan  bir sene sonra farz olur. her müslüman “Benim kazancımda fakir müslümanların hakkı ve alacağı var mıdır?” diyerek sık sık nisaba malik olup olmadığını araştırmalıdır. Nisaba[1]  malik olduğundan itibaren bir kameri yıl[2] geçince o malın zekâtını vermesi lazımdır. Zekâtını vermeden ölen müslümanın ölmeden önce vasiyet etmesi vaciptir. Vasiyet ederse ölümünden sonra onun zekâtını vermek varislerine vacip olur. Eğer vasiyet etmezse varislerine vacip olmaz. Fakat murislerinin (miras bırakan) borçlu kalmasını istemedikleri için kendi istekleri ile verirlerse caiz olur. O kimse borçtan kurtulur.

Asrımızda kadınlar üzerinden hac farizası düşüyor mu?

Yayınlanma Güncel Meseleler

Farzı Ayn olan ve İslamın 5 temel direklerinden birisi olarak bildiğimiz Hac farizasının bir takım nedenlerden naşi farzlığının kalktığı ifade ediliyor. Bu doğru mudur?

Haccın farzıyyetinin kalktığını söylememiz caiz olmaz. Erkek veya kadın olsun şartlara haiz bir kimsenin hacca gitmesi farzdır.Fakat üzerine farz olan bir kişinin  bazı özürlere mebni gidememesi durumunda  bir vekil göndermesi caiz olub,üzerindeki borç olan hac farizası da ödenmiş olur.Zira;

 Rasülüllah efendimiz S.A.V ‘e Bir adam gelerek:
—"Ey 'ın Resulü! Annem yaşı ilerlemiş bir ihtiyardır. Onu hayvana) bindirsem kendini tutamaz (düşer); şayet bağlayacak olsam öldürmekten korkuyorum" dedi. Resûl-i Ekrem:
—"Şayet annenin üzerinde bir borç bulunsa sen onu ödeyici olur musun görüşünü bana haber ver?" buyurdu. O adam:
—"Evet (öderim)" dedi. Bunun üzerine Resûlüllah (s.a.v.):
—"O halde annen adına sen haccet" buyurdu(1). Nesâî c. 2 s. 5
Ebû Razin el-Ukaylî'den rivayet olunmuştur:
(Bu sahâbî) Pey¬gamber (s.a.v.) e gelerek:
—"Ey 'ın Resulü! Babam hacca, umreye ve yolculuğa gücü yetmeyen çok yaşlı bir ihtiyardır" dedi. Resul-i Ekrem: —"Baban adına sen hac ve umre yap" buyurdu(2). Tuhfet'ül-ahvezî c. 3 s. 678
Bu hadisi Şerifler  haccın edasın vekaleten caiz oduğunu isbat ediyor . Hac edası için vekâlet düşünülüyorsa bazı şartlar ve kayıtlara bağlı olarak caiz görülmektedir.

Bunlardan başlıcaları,
1.Vekil gönderecek kimseye haccın farz olması,
2.Vekil gönderecek kişinin acziyyeti veya özrü ölünceye kadar devam etmesi,

Günümüzde hac ibadeti büyük bir izdiham içerisinde ifa edilmeye çalışılmaktadır.  Bu bir özürdür.Bu hususta hernekadar muhalefet var isede bir hanımın yanında mahremi  dahi olsa gitmemesi ve vekil göndermesi daha güzeldir. Zira Rızayı bâriye daha yakın olan budur.
Bir taraftan farzı ifa için çaba sarf ederken diğer taraftan bir günahı işlemek vaya sebeb olmanın çok büyük mahsuru ve vebali vardır."Orası mahşer meydanını andırıyor.Cinsiyet fark etmiyor deniliyor" Halbuki hadisi şerifte" نحن نحكم بالظاهر والله يتولي السرئر " Biz zahir ile hüküm ederiz.Gizli olanı,sırrı  bilir”buyuruluyor.O izdiham karşısında, Bu hadisi şerif hükmünce vakalet gibi bir müsade varken, haccın edasını bizzat yapmayıp vakalet gönderilmesini tavise ederiz.
 Ashabı Kiramın hanımları ve ezvacı Tâhiratta hac ibadetlerini ifa etmişlerdir.Fakat saliha bir hanıma emir olunan her ruknu yerine getirerek.
İbnu Cüreyc anlatıyor: “Atâ, bana İbnu Hişam’ın kadınları erkeklerle karışık olarak tavaftan yasakladığı zaman dedi ki: “O bunu nasıl yasaklar, Rasulullah (s.a.v.)’in zevceleri bile erkeklerle birlikte haccettiler!” Ben Atâ’ya sordum:
“Onların hacları örtünme emrinden önce miydi, sonra mıydı?”
“(Evet kasem olsun) buna, ben örtünme emrinden sonra şâhid oldum!” diye cevap verdi. Ben tekrar sordum:
“Pekala erkeklere nasıl karışırlardı?” Şu cevabı verdi.
“Erkeklere karışmazlardı, Hz. Aişe (radıyAllahu anhâ) erkeklerden ayrı olarak tavaf ederdi, onlara karışmazdı.” Hatta bir kadın kendisine: “Ey mü’minlerin annesi yürü (Haceru’l-Esved’e elimizle değerek) istilâm edelim!” demişti de Hz. Aişe ona:
“Sen dilediğin şekilde git” deyip kendisi gitmekten imtina etmişti. Onlar geceleyin kim oldukları bilinmez halde çıkarlardı,
[Beytullah’a girmek istedikleri zaman da, erkeklerin tamamen çıkarılmış olmalarına kadar durup beklerler,sonra girerlerdi.]”
(kaynak:5) Kütüb-i Sitte, Terc. Prof. Dr. İbrahim Canan, C. 5, s. 494-495, Hadis. 1385; Buhari, Hac. 64)

3.Vekil olacak şahsın vekalet ettiği kişiye vekkilliğini bildirmesi lazımdır.
4Vekil kimse vekalet ettiği kişini parası ile hacc yapması lazımdır.
5.Vekil kimse vekalet ettiği kişi için niyyet etmesi, mesela:(falanca kişiden bedel olarak hac niyet ettim)
6.Vekil ve amirin  Farz Olmasının Şartları kendisinde olmasıdır.
İbni Abidin c.2s.329

incemeseleler.com/